Yargıtay 5. Ceza Dairesi · E. 2024/4444 · K. 2024/6167
5. Ceza Dairesi 2024/4444 E. , 2024/6167 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği SAYISI : 2023/169 Değişik iş SUÇ : Zimmet İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın kabulüne ilişkin
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Mutki Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.10.2022 tarihli ve 2021/423 Soruşturma, 2022/294 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair Kararına vaki itirazın kabulüne ilişkin merci Bitlis Sulh Ceza Hakimliğinin, 19.01.2023 tarihli ve 2023/169 Değişik iş sayılı Kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 19.01.2023’de kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.03.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.04.2024 tarihli ve KYB-2024/31800 sayılı yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.04.2024 tarihli ve KYB-2024/31800 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, şüpheliler ... ve ...'in belediye halk ekmek fırını gelirlerinden 1.500,00 TL tutarındaki meblağı uhdelerine geçirmek suretiyle menfaat temin ederek zimmet suçunu işledikleri iddiası üzerine yapılan soruşturma neticesinde, Mutki Cumhuriyet Başsavcılığınca, şüphelilerin belediyeye ait olan meblağın, yine belediyenin ...'dan hizmet alım işi kapsamında kullanıldığı, herhangi bir menfaat temin edilmediği gerekçesiyle verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın, şüphelilerin memur vasfında olup olmadıklarının saptanmadığı ve memur olmaları durumunda haklarında soruşturma izni alınmadığı gerekçesiyle kabulüne karar verilmiş ise de, 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'nun 17. maddesinde yer alan, "Bu Kanunda ve 18.6.1999 tarihli ve 4389 sayılı Bankalar Kanununda yazılı suçlarla, irtikâp, rüşvet, basit ve nitelikli zimmet, görev sırasında veya görevinden dolayı kaçakçılık, resmî ihale ve alım ve satımlara fesat karıştırma, Devlet sırlarının açıklanması veya açıklanmasına sebebiyet verme suçlarından veya bu suçlara iştirak etmekten sanık olanlar hakkında 2.12.1999 tarihli ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uygulanmaz." şeklindeki hüküm karşısında, zimmet suçundan dolayı Cumhuriyet savcılığınca doğrudan doğruya genel hükümler dairesinde soruşturma ve kovuşturma yapılacağı dikkate alınmadan, şüpheliler hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın esastan incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde, Kabule göre de; Bitlis Sulh Ceza Hakimliğinin 19.01.2023 tarihli kararında, zimmet suçundan şüpheliler hakkında memur olmaları durumunda haklarında soruşturma izni alınmadığından bahsedildiği halde, devamında şüphelilerin üzerine yüklenilen suçun zimmet suçu kapsamında kalıp kalmadığı hususunda kovuşturma yapılması gerektiği belirtilerek çelişki doğuracak şekilde itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.