Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2024/4754 · K. 2024/6038

10. Hukuk Dairesi         2024/4754 E.  ,  2024/6038 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/82 E., 2024/250 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Zonguldak 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/241 E., 2023/306 K. Taraflar arasındaki Bağ-Kur sigortalılık süresi tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince istinaf başvurusunun süre yönünden reddine dair ek karar verilmiştir. Ek kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar vermiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı vekili, müvekkilinin 24.04.1998 ile 03.05.2016 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI 1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir. 2.Davalı Kurum vekilinin istinaf talebi üzerine, "1-Davalı SGK vekiline gerekçeli kararın 22.07.2023 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen 2 haftalık süre geçtikten sonra 08.09.2023 tarihinde istinaf kanun yoluna başvurduğu anlaşıldığından davalının istinaf başvurusunun süre yönünden reddine" dair ek karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı SGK vekili, Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davanın konusu itibari ile adli tatilde de görülebileceğini, adli tatilin süreleri kesmediği belirtilmişse de verilen iş bu kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, Mahkemece gerekçeli kararın 22.07.2023 tarihinde taraflarına tebliğ edildiğini, istinaf başvuru süresinin bitiminin adli tatil zamanına rastladığını, dolayısıyla sürenin ayrıca bir karara gerek olmadan adli tatilin bittiği günden itibaren 1 hafta uzatılmış sayılacağını, belirterek istinaf talebinde bulunmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Somut dosyada davalı vekiline gerekçeli karar 22.07.2023 tarihinde tebliğ edilmiştir. HMK'nın 104 üncü maddesi kapsamında adli tatil içinde süre işlemeyeceğinden 1 hafta süre uzadığında, HMK 102 nci maddedeki Adli tatil 31 Ağustos'da sona ereceğinden 1 haftalık süre 07.09.2023 olup mesai saati bitimine kadar kararın istinafı mümkün iken 08.09.2023 tarihinde karar istinaf edilmekle istinafın süresinde olmadığı anlaşılmakla süre yönünden red kararına ilişkin İlk Derece Mahkemesi ek kararı yerindedir. " istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; adli tatil sürelerinin gözetilmesi gerektiğini, kararın esası yönünden ise usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kurum vekiline usulüne uygun tebliğ edilip edilmediğine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7201 sayılı Kanun'un 7/a ve 11 inci maddeleri. 3. Değerlendirme 1.Dosya kapsamı incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kurum vekilinin elektronik tebliğ adresine usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmıştır. 2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “elektronik tebligat” başlıklı 7/a maddesi; “Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur. ... 11. İdareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birim…” düzenlemesini, aynı Kanun’un 11 inci maddesi ise; “Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır…” düzenlemesini içerdiğinden, İlk Derece Mahkemesi hükmünün, vekil adı aynı tebliğ mazbatasında belirtilmek suretiyle Kurumun ilgili birimine tebliğ edilmesi gerekmektedir. 3.Belirtilen mevzuat çerçevesinde somut olay incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kuruma usulüne uygun tebliğ edilmediği bu nedenle İlk Derece Mahkemesi ek kararının yerinde olmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davacı Kurumun ilgili birimine yukarıda belirtilen şekilde usulüne uygun şekilde tebliği ile Kurum vekili tarafından istinaf dilekçesinin süresinde verilmesi durumunda, dosyanın esas yönünden istinaf incelemesi yapılması için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi ek kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, 2.İlk Derece Mahkemesinin 28.11.2023 (UYAP evrak onaylama) tarihli ek kararının BOZULMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.