Yargıtay 5. Hukuk Dairesi · E. 2024/4899 · K. 2024/5307
5. Hukuk Dairesi 2024/4899 E. , 2024/5307 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2024/140 Esas DAVA TARİHİ: 01.03.2022 Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altı numaralı alt bendi gereğince kaldırılarak yeniden karar verilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine kesin olarak karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince 22.03.2024 tarihli ek karar ile iade kararı kesin olarak verildiğinden temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Ek karar davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı yapılan temyiz başvuru dilekçesinin, İlk Derece Mahkemesince temyiz talebini değerlendirme yetkisi bulunmadığından bahisle yetkisiz İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın yok hükmünde olduğunun tespitine karar verildikten sonra; davacı idare vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak verilen kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin (g) alt bendi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın Mahkemesine iadesine kesin olarak karar verildiğinden anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.