Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2024/4981 · K. 2024/7357

2. Ceza Dairesi         2024/4981 E.  ,  2024/7357 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Diresi Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1)Mala zarar verme suçundan hükmedilen istinaf başvurusunun reddine dair hükme yönelik yapılan incelemede; Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesine göre istinaf kanun yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki 1.000,00 TL adlî para cezası ile ilgili olarak Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin istinaf isteminin reddine dair kararına karşı aynı Kanun'un 279/1.b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulabileceği anlaşılmakla; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi mala zarar verme suçundan hükmedilen istinaf isteminin reddine dair kararın, aynı Kanun’un 279/1. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu ve aynı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin ise itiraz mercii olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 07.02.2024 tarihli ve 2024/11 D.iş sayılı kararıyla sonuçlandırıldığı anlaşıldığından, dava dosyasının İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, 2) İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmedilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükme yönelik yapılan incelemede; Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 3) Hırsızlık suçundan hükmedilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükme yönelik yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin “sanığın hırsızlık kastıyla hareket etmediğine, cezalandırılabilmesi için somut delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, TCK'nın 147. maddesinden uygulama yapılması gerektiğine, hatalı ve hukuka aykırı karar verildiğine, sanığın beraatine hükmedilmesi gerektiğine” ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıkk hakkında hırsızlık suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kütahya 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.