Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2024/5169 · K. 2024/6672 — e-Kanun
İçtihatYargıtay10. Hukuk Dairesi
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2024/5169 · K. 2024/6672
10. Hukuk Dairesi 2024/5169 E. , 2024/6672 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/106 E., 2024/344 K.
KARAR : Ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İş Mahkemesi
SAYISI : 2019/169 E., 2021/261 K.
Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili; davalı ...'in geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir.
II. CEVAP
1. Davalı SGK Başkanlığı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
2.Davalı ... vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesince "Davanın reddine, davalı ...'in davalı işyerinde geçirdiği 08.03.2016 tarihli iş kazası nedeni ile maluliyet oranının %11.0 olduğunun tespitine" karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, davalı muayene edilmeksizin dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde hazırlanan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu ve Adli Tıp 2. Üst Kurul raporları doğrultusunda verilen kararın hatalı olduğunu, hükme esas olat ATK raporlarında davalının muayene edilmediğini, davalı kazalıya ait raporların en son 2020 yılı başına ait olduğunu, ancak Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun rapor tarihinin 21.10.2021 olduğu gözetildiğinde; arada bir buçuk yıldan fazla zaman geçtiği, bu nedenle davalının fiziki muayenesinin zaruri olduğunu, davalının maluliyetinin iyileşmeye bağlı olarak azalması beklenirken, evrak üzerinde yapılan incelemeler neticesinde artmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, mahkeme kararının gerekçesiz olduğunu, davacı taraf olarak maluliyetinin bulunmadığının tespiti talep edilmişken, mahkeme ispatlanmayan davanın reddine karar verirken, talebi aşarak bu kez kazalının maluliyetinin %11 olduğunun tespitine karar vererek taleple bağlılık ilkesi gereğince talep dışında karar verdiğini, belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...davacı şirket vekilinin, davalı ...'in 08.03.2016 tarihinde geçirdiği iş kazasına binaen Kurum Sağlık Kurulu (%8.2) ve itiraz üzerine YSK tarafından tespit edilen %8.2 olarak belirlenen meslekte kazanma gücü kayıp oranına itiraz ettiği ve davalının maluliyetinin ya hiç olmadığını ya da tespit edilenden daha düşük olduğunu iddia ettiği; Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun ve Adli Tıp Kurumu 2.Üst Kurulunun kararı ile davalı sigortalının iş kazası sonucunda (E) cetveline göre %11.0 oranında meslekte kazanma gücü kaybına uğradığına karar verildiği, bu oranın Kurum tarafından belirlenen oranın üzerinde olduğu ve böylece davacı işveren şirketin "iş kazası sonucu davalı sigortalıda oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının (MKGKO) Kurum tarafından belirlenenden daha düşük olduğuna dair iddiasını" kanıtlayamadığı anlaşılmakla; Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, çelişki oluşturacak biçimde davanın reddine ancak davalının maluliyet oranının %11 olduğunun tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır...
" gerekçesiyle
"I) Davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile Bakırköy 3. İş Mahkemesi'nin 14.12.2021 tarihli, 2019/169 Esas-2021/261 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına,
II) Davanın reddine," karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 nci maddeleri.
3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
