Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2024/564 · K. 2024/1134

10. Hukuk Dairesi         2024/564 E.  ,  2024/1134 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2607 E., 2023/2560 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 41. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/275 E., 2023/347 K. Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları İşletmesinin Adıyaman Gölbaşı garında vagondan ahşap travers boşaltma işçisi olarak çalışmakta iken 11.06.2008 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu yaralandığını, Kurum tarafından % 24 olarak belirlenen sürekli iş göremezlik derecesi oranına karşı Ankara 7. İş Mahkemesinin 2012/1618 E. sayılı dosyasına kayden açılan davada, sürekli iş göremezlik derecesinin % 34,2 olduğuna karar verildiğini, anılan kararın Yargıtay 10. Hukuk Dairesi tarafından onanarak kesinleştiğini, yargılama sırasında alınan Adli Tıp Kurumu raporunda maluliyet başlangıç tarihinin SGK kayıtlarında kazalı işçinin sürekli iş göremezliğe girdiği tarih olan 01.07.2009 tarihi olduğunun belirtildiğini, kaza tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinde % 25 maluliyeti geçen kişiler için uygulanacak asgari iş kazası geliri tutarının belirlendiğini, bu hüküm uyarınca günümüz itibariyle 6.000 TL'nin üzerinde iş kazası geliri bağlanması gerektiğini, Kurum tarafından kazadan sonra 01.07.2009 tarihi itibariyle yürürlükte olan yasaya göre gelir bağlandığını ileri sürerek, 506 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinde yer alan "iş göremezlik derecesi %25 veya daha yukarı olanlara bu Kanun'un 20 nci maddesinin 3 üncü fikrası uyarınca bağlanacak sürekli kısmi iş göremezlik gelirinin aylık tutanı bu Kanunun 78 inci maddesi uyarınca tespit olunacak günlük kazanç alt sınırının 30 katının %70'inden az olamaz" hükmü uyarınca davacının iş kazası gelirinin 01.07.2009 tarihinden itibaren yukarıda belirtilen 96 ncı madde hükmü ve ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde % 34,2 oranına göre düzeltilmesine ve maluliyet derecesi %25'i aştığından 506 sayılı Kanun'un 78 inci maddesi uyarınca tespit olunacak günlük kazanç alt sınırının 30 katının %70'inden az olmamak üzere hesaplanacak iş kazası aylık gelirinin 01.07.2009 tarihinden itibaren davacıya ödenmesine, iş kazası gelirlerinin 506 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesi ve ilgili mevzuat hükümlerine göre hesaplanması sonrasında her aya ilişkin oluşacak iş kazası gelirleri farkları ile bu gelir farklarının işleyecek en yüksek yasal faizlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. II.CEVAP Davalı SGK Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinde herhangi bir hata bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir. III.İLK DERECE MAHKEME KARARI Dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile davacının iş kazası gelirinin 01.07.2009 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesi gözetilerek %34,2 oranına göre düzeltilmesi ve maluliyet derecesi %25’i aştığından 506 sayılı Kanun'un 78 inci maddesi uyarınca tespit edilen günlük kazanç alt sınırının 30 katının %70’inden az olmamak üzere hesaplanacak iş kazası aylık gelirinin 506 sayılı Kanun'un 111 inci maddesi de dikkate alınarak 01.07.2009 tarihinden itibaren davacıya ödenmesi gerekeceğin tespiti ile ödenmeyen fark gelirlerin ödenmeleri gereken tarihlerden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davacıya ödenmesi gerekeceğinin tespitine karar verilmiştir. IV.İSTİNAF A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. B.İstinaf Sebepleri: Davalı SGK Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde; davacının Kuruma başvurusunun bulunmadığını, alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir. C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya 11.06.2008 tarihinde 24.01.2010 tarihinden geçerli olmak üzere %24 SİD oranı üzerinden gelir bağlandığı, davacının iş göremezlik oranının belirlenmesi istemiyle dava açtığı, Ankara 7. İş Mahkemesinin 09.07.2019 tarihli 2019/12 E. ve 2019/295 K. sayılı kararı ile iş göremezlik oranının % 34,2 olduğunun tespitine karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 17.11.2021 tarihli, 2021/492 E. ve 2021/1761 K. sayılı kararı ile iş kazası neticesinde oluşan sürekli iş göremezlik derecesinin %34,2 olduğunun ve %24 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden ödenen sürekli iş göremezlik gelirinin, 01.07.2009 tarihinden itibaren düzeltilerek %34,2 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden ödenmesine karar verildiği, anılan kararın Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 09.02.2022 tarihli 2022/694 E. ve 2022/1535 K. sayılı kararı ile onandığı, Kurum tarafından Mahkeme kararı üzerine % 34,2 oranı üzerinden aylık değişiklik kararı ile fark gelirlerin ödendiği, davacının 506 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesi uyarınca gelirlerin güncellenmesi talebinde bulunduğu, anılan düzenleme uyarınca iş göremezlik derecesi % 25 ve daha yukarı olanlar bakımından günlük 78 inci maddeye göre tespit olunacak günlük kazanç alt sınırının 30 katının % 70 inden az olamayacağı düzenlemesi gereğince bilirkişi tarafından 01.07.2009 tarihinden ödenmesi gereken ve ödenen gelir tutarlarının tespit edildiği ve kaza tarihi itibariyle 506 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesi uyarınca işlem yapılması gerektiğine ilişkin Mahkemenin kabule dair maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V.TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı SGK Başkanlığı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir. C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik gelirinin eksik bağlandığının tespitine ilişkindir. 2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 3.Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.