Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2024/590 · K. 2024/2569

2. Hukuk Dairesi         2024/590 E.  ,  2024/2569 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1072 E., 2023/1396 K. KARAR : Başvurunun esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Aile Mahkemesi SAYISI : 2022/331 E., 2023/52 K. Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı (baba) vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı (baba) vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1.Davacı (anne) dava dilekçesinde özetle; tarafların anlaşmalı olarak boşandıklarını, çocukların velâyetinin müvekkiline verildiğini, çocuklarla babaları arasında ilişki kişisel ilişki tesis edildiğini, ancak bu hakkın kullanılmasında son dönemde müvekkilinin ve çocuklarının huzursuz ve korku dolu zamanlar geçirmesine neden olduğunu, çocuklarla ilgilenmediğini, çocukların uyku düzeni, ödev düzeni gibi durumların bozulduğunu, davalının müvekkiline uyguladığı fiziksel şiddet nedeniyle ceza davalarının bulunduğunu, öncelikle Gaziosmanpaşa 4. Aile Mahkemesi 2019/59 Esas sayılı dosyası üzerinden tesis edilen ilişkinin durdurulmasına, davanın kabulü ile ortak çocuklar ... ve ... ile baba arasında kişisel ilişkinin yeniden düzenlenerek her ayın 1. ve 3. haftasının Cumartesi günleri 13.00 ile 17.00 saatleri arasında, dini bayramların 2. günü saat 13.00 ile 17.00 arasında kişisel ilişki tesisine, uygulanacak ilişkinin uzman kişi, pedagog gözetiminde gerçekleştirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı (baba) vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının fiilen çocuklarla görüşmeyi kısıtladığını, tarafların boşanmasının üzerinden yıllar geçmesine rağmen müvekkilinin çocuklarını göremediğini, davacının keyfi olarak kişisel ilişki sürelerini ihlal ettiğini, davacının bu davranışlarının uzun süredir devam ettiğini, davacının çocukları da bu sürece alet etmesi nedeni ile çocukların psikolojisinin bozulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 324 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları kapsamında kişisel ilişki sebebiyle ortak çocukların huzurunun tehlikeye girdiğinin anlaşıldığı kanaatiyle davanın kabulü ile davalı baba ile ortak çocuklar arasında Gaziosmanpaşa 4. Aile Mahkemesinin 20/09/2019 tarih 2019/59 Esas 2019/582 Karar sayılı ilamı ile kurulan kişisel ilişkinin sınırlandırılarak her ayın 1'inci ve 3'üncü haftası cumartesi günleri saat 13:00 ile saat 17:00 arasında, dini bayramların 2'nci günü saat 13:00 ile saat 17:00 arasında kişisel ilişki tesisine, davaya konu çocuklar ve davalı baba için 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 5/1-a maddesi kapsamında danışmanlık tedbiri uygulanmasının fayda doğurabileceği kanaatiyle Gaziosmanpaşa Nöbetçi Çocuk Mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı baba vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı baba vekili istinaf dilekçesinde özetle; çocukların yaş itibariyle görüşlerine itibar edilebilecek olgunlukta olmadığını, annenin yönlendirmesinin açık olduğunu, icra dosyası ile annenin görüştürmediğinin sabit olduğunu, kararın kaldırılması ve delillerin toplanması gerektiğini belirterek davanın kabulü yönünden kararın kaldırılmasını istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller, alınan sosyal inceleme raporları, taraf beyanları, çocukların psikolojik ve sosyal durumlarının, davalının istinaf dilekçesinde belirttiği çocukların beyanlarının dikkate alınmaması gerektiği hususunun çocukların üstün yararıyla uyuşmaması ve diğer istinaf sebepleri dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesi kararının usul, yasa ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından davalı babanın istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı baba vekili özetle; istinaf sebeplerini tekrarla davanın kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı baba ile ortak çocuklar arasında boşanma kararı ile kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanunun'un 323 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci ve 371 inci maddeleri. 3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı baba vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.