Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2024/612 · K. 2024/2329

8. Ceza Dairesi         2024/612 E.  ,  2024/2329 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2228 E., 2022/2316 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma SUÇ TARİHLERİ : 28.02.2022, 25.03.2022 HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKİ SÜREÇ A. İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2022 tarihli ve 2022/268 Esas, 2022/235 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 ve 62 nci maddeleri, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl 5 ay hapis ve 20.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2022/2228 Esas, 2022/2316 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; delillerin toplanması ve işlemler aşamasında eksiklikler bulunduğuna, eylemlerin doğru nitelendirilmediğine, ispat bakımından yapılan değerlendirmenin yerinde olmadığına, sanığın üzerinde ele geçen madde miktarının kullanım miktarıyla örtüştüğüne ve madde bağımlılığına ilişkin tespit yaptırılmadığına, sanığın cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığına, sanık hakkında şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü "Sanık hakkında istihbari bilgi, ihbar, fiziki takip bulunmamış, suçlamaları kabul etmediğini ve kullanıcı olduğunu belirtmişse de, ilk eylemde gece saatlerinde kullanım sınırı üzerinde ve piyasa değeri yüksek uyuşturucu madde ile yakalanmış olması, bu maddelerin bir kutu ve iki ayrı poşet içerisinde satışa arz halinde ele geçirilmiş olması, yine sanığın savunmasında otopark işleticisi olduğunu belirttiği ancak üzerinde mali gücünün üzerinde 7.675,00 TL paranın ele geçirilmiş olması, ikinci eylemde sanığın gece saatlerinde kullanım sınırının üzerinde ve piyasa değeri yüksek uyuşturucu madde ile yakalanmış olması, bu yakalamada üzerinde hassas terazi ile genellikle uyuşturucu satıcılarının ellerindeki uyuşturucu maddelerin güvenliğini sağlamak amacıyla bulundurdukları tabancanın ele geçirilmiş olması, olayların gerçekleşme biçimi, sanığın yakalandığı saatler bir arada değerlendirildiğinde, sanığın inkâra yönelen, günde 5 gram ve üstünde metamfetamin içtiğine dair hayatın olağan akışıyla uyumlu olmayan savunmalarına itibar edilmediği, her iki olayda da bulunan uyuşturucu maddenin kişisel kullanım sınırı üzerinde olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın cezası daha ağır suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarda bulunduğu, üzerinde bulundurduğu uyuşturucu maddeleri ticari amaçla bulundurduğu yönünde tam vicdani kanaate varıldığı" gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün tekerrüre esas alınan cezanın kesin adli para cezası olması, kesin adli para cezasına ilişkin ilamların 5271 sayılı Kanun'un 272 nci maddesinin 3 üncü fıkrasının (a) bendi uyarınca tekerrüre esas alınmasının mümkün olmaması ve sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başka kaydının da bulunmamasına rağmen, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması eleştirilip, tekerrür uygulaması nedeniyle oluşan hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin toplanmasına ve değerlendirilmesine ilişkin takdirine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, husus hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2022/2228 Esas, 2022/2316 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2024 tarihinde karar verildi.