Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2024/644 · K. 2024/3894

1. Ceza Dairesi         2024/644 E.  ,  2024/3894 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/170 E., 2022/303 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Katılan vekilinin, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükme karşı kamu davasına katılan sıfatının bulunmadığı ve hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı anlaşılmakla, kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde, Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Aybastı Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli ve 2014/153 Esas, 2016/52 Karar sayılı kararının sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2020/7424 Esas, 2020/14883 Karar sayılı kararıyla; '''..basit yargılama usulünün değerlendirilmesi, haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, hükümde hesap hatası yapılması..'' sebepleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanarak kurulan 05.05.2021 tarihli hükmün sanığın itirazı üzerine kaldırılarak; Aybastı Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2021/170 Esas, 2022/303 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2,3-e, 62/1, 52/2,4. maddeleri ve 5171 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca 5.400 T.L. adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi özetle, eksik inceleme yapıldığına, delillerin yanlış değerlendirildiğine, sanık hakkında hükmolunan cezanın az olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Katılan ile sanık arasında katılanın okul arkadaşı olan tanık Berna ile arkadaşlık kurması ve internet üzerinden Berna'ya küfür etmesinden kaynaklı olarak tartışma çıktığı, Berna'nın aynı zamanda sanığın kuzeni olduğu, çıkan tartışmada sanığın, bıçakla katılanın baldır kısmına vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı anlaşılan olayda, 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dava dosyasının tekemmül ettirilerek karar verildiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, yargılama sonucu oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek tayin edildiği anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aybastı Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2021/170 Esas, 2022/303 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2024 tarihinde karar verildi.