Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2024/924 · K. 2024/3753
1. Ceza Dairesi 2024/924 E. , 2024/3753 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR TARİHİ : 08.11.2023 EK KARAR SAYISI : 2022/1703 E., 2023/2957 K. SUÇ : Basit kasten yaralama KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 08.11.2023 tarihli ve 2022/1703 Esas, 2023/2957 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Samsun 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/757 Esas, 2022/292 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının e bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 ay hapis cezası, ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 27.10.2023 tarihli ve 2022/1703 Esas, 2023/2957 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 08.11.2023 tarihli ve 2022/1703 Esas, 2023/2957 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.