100 bin fiş tek tek incelenip yakalandı!

1956 yılının Ocak ayında İstanbul Harbiye’de bulunan Tekel Satış Deposu’nda gece bekçisi Abdurrahman’ın öldürülmesi üzerine geniş çaplı bir soruşturma başlatıldı. Sabah işe gelen depodaki çalışanlar, kepengin kilidinin kırıldığını, kasanın zorlandığını ve yerde kanlı bir keser bulunduğunu fark etti. Yapılan incelemede, Abdurrahman’ın depoda tuvalet bölümünde ağır darbelerle öldürüldüğü ve üzerindeki paraların alınmadığı anlaşıldı. Bu nedenle olayın sıradan bir hırsızlık girişiminden öte, cinayet boyutu taşıdığı değerlendirildi.

Olay yerine gelen inceleme ekipleri, kasa üzerinde ve alt kattaki bir ampulde parmak izi tespit etti. Ardından Cinayet Masası ve Hırsızlık Masası birlikte çalışmaya başladı. Polis, failin depodaki kasa düzenini önceden bilen biri olabileceği ihtimali üzerinde durdu. Soruşturma kapsamında çok sayıda kişinin ifadesi alındı, bazı şüpheliler gözaltına alındı ve çevredeki benzer kasa hırsızlıkları da araştırıldı. Bu sırada olay, “Harbiye cinayeti” adıyla gazetelere yansıdı ve kamuoyunun dikkatini çekti.

İstanbul Emniyeti’nde parmak izi karşılaştırmaları için yeni bir cihaz kullanıldı. Önce sabıkalıların kayıtları incelendi, ancak olay yerinden alınan iki parmak izinin bu kayıtlarla eşleşmediği belirlendi. Bunun üzerine araştırma, ehliyet alırken parmak izi veren şoförlerin arşivine yöneltildi. Binlerce fişin tek tek karşılaştırıldığı çalışmada, 120 bin 285’inci fişte eşleşme bulundu ve izlerin kamyon şoförü İsmet’e ait olduğu ortaya çıktı.

Soruşturmanın bu aşamasında, kasa ve ampul üzerindeki parmak izlerinin İsmet’le bağlantılı olduğu belirlendi. Metnin sonunda, İsmet’in Feriköy’de oturan 29 yaşında biri olduğu belirtiliyor; ancak devamındaki ayrıntılar verilen metinde yer almıyor.