Haberin özeti
Kanada’nın Tumbler Ridge kentindeki saldırının ardından OpenAI ve şirketin CEO’su Sam Altman’a karşı açılan dava sayısının eylülde 37’ye ulaştığı aktarıldı. Davacılar, saldırganın şiddet içerikli konuşmalarının önceden tespit edilmesine rağmen yetkililerin uyarılmadığını ve kişinin yeniden hesap açmasının engellenmediğini öne sürüyor. Bu iddialar henüz yargı kararıyla kesinleşmezken, OpenAI’nin Kanada hükümetine gönderdiği yazıda hesabın Haziran 2025’te kapatıldığı ve o dönemdeki protokol gereği kolluk kuvvetlerine bildirim yapılmadığı belirtildi.
Değerlendirmede, üretken yapay zeka şirketlerinin yalnızca kullanıcı içeriğini taşıyan tarafsız platformlar olarak ele alınamayacağı savunuluyor. Sistemleri tasarlayan, tehlikeli örüntüleri tespit edebilen ve riskli hesaplara müdahale edebilen şirketlerin, öngörülebilir zararlar bakımından makul özen yükümlülüğü taşıyabileceği ifade ediliyor. Bununla birlikte, ceza sorumluluğunun eylemi gerçekleştiren kişiye ait olduğu; şirketlerin sorumluluğunun ise bilgi, kontrol ve müdahale imkânları ile gerçekleşen zarar arasındaki ilişkiye göre değerlendirilmesi gerektiği belirtiliyor.
Metinde ayrıca yapay zeka görüşmelerinin avukat, doktor veya terapistle yapılan görüşmelerdeki hukuki gizlilik güvencelerine sahip olmadığına dikkat çekiliyor. Kamu güvenliği ile mahremiyet çatıştığında, bildirimlerin yalnızca somut, ciddi ve yakın tehditlerle sınırlandırılması; yazılım uyarılarının uzmanlarca incelenmesi ve yalnızca gerekli bilgilerin yetkili makamlara aktarılması öneriliyor. Kullanıcı verilerinin saklama süresi, erişim koşulları ve istisnai bildirim usullerinin açık yasal kurallarla belirlenmesi gerektiği vurgulanıyor.
Tumbler Ridge davalarının, üretken yapay zekanın platform mu yoksa ürün sorumluluğu doğurabilecek etkileşimli bir sistem mi sayılacağı, şirketlerin ne zaman özel özen yükümlülüğü üstleneceği ve kullanıcı eyleminin illiyet bağını kesip kesmeyeceği gibi konuları netleştirebileceği ifade ediliyor. Mahkemelerin kararlarının tasarım, kayıt tutma, mahremiyet ve bildirim standartlarını etkileyebileceği; ancak kapsamlı ve bağımsız denetime dayalı bir yasal çerçevenin şirketlerin kapalı protokollerine bırakılmaması gerektiği savunuluyor.
