Danıştay Dava Dairesi · E. 2020/1331 · K. 2024/1823

Danıştay 13. Daire Başkanlığı         2020/1331 E.  ,  2024/1823 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y ONÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No:2020/1331 Karar No:2024/1823 TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... A.Ş. VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Kurumu VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: GSM 1800 Sayısal Hücresel Mobil Telefon Sistemi Kurulması ve İşletilmesi ile İlgili Lisans Verilmesine İlişkin İmtiyaz Sözleşmesi ve IMT-2000/UMTS Altyapılarının Kurulması ve İşletilmesi ile Hizmetlerinin Sunulmasına İlişkin İmtiyaz Sözleşmesi kapsamında, davacı şirkete tahsisli radyolink (R/L) frekanslarına ilişkin olarak 2018 yılı için tahakkuk ettirilen frekans kullanım hakkı ücretinin 31/01/2018 tarihinde kadar ödenmesinin istenilmesine dair... tarih ve ... sayılı Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Yetkilendirme Dairesi Başkanlığı işleminin 8.428.933,52 TL'lik kısmının iptali istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davalı idarece davacı şirkete frekans tahsis edilmesinden sonra (10/05/2009 tarihinde) yürürlüğe giren 5809 sayılı Kanun hükümleri uyarınca anılan frekansların kullanımı nedeniyle kullanım hakkı ücreti ödeneceğinin öngörüldüğü, söz konusu Kanun hükümlerinin yürürlüğe girdiği 10/05/2009 tarihinden itibaren uygulanmasının zorunlu olduğu ve bu tarihten itibaren kullanılan frekanslar için ücret hesaplanması gerektiği bu bağlamda bu tarihten önce tahsis edilmiş dahi olsa Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra kullanılmaya devam edilen frekansların da anılan Kanun kapsamında ücretlendirileceği, aksi durumun devlete ait kaynakların ücretsiz olarak kullanıma sunulmasına ve kamu kaynaklarının verimsiz kullanılmasına neden olacağı anlaşıldığından, her ne kadar 5809 sayılı Kanun öncesinde tahsis edilmiş olsa da davacı şirket tarafından anılan Kanun'un yürürlük tarihinden sonra da kullanılmaya devam edilen (R/L) frekansları nedeniyle davacı adına 2018 yılı için kullanım hakkı ücreti hesaplanmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, istinaf iddialarının değerlendirilmediği, işlemin yetki unsuru yönünden hukuka aykırı olduğu, imtiyaz sözleşmeleri için ödenen yetkilendirme ücreti kapsamında bulunan kaynakların mükerrer olarak ücretlendirildiği, yönetmeliklerin dayanağı kanunlara aykırı olmaması gerektiği, 5809 sayılı Kanun yürürlüğe girmeden önce tahsis edilen R/L frekansları için kullanım hakkı ücreti talep edilmesinin idari işlemlerin geriye yürümezliği ilkesi ile hukuki güvenilirlik ve belirlilik ilkelerine aykırı olduğu ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davalı idare tarafından, 5809 sayılı Kanun'da belirtildiği üzere frekans ve numara gibi kaynakların Devletin yetki ve sorumluluğu altında olduğu, yine 5809 sayılı Kanun gereğince Devletin sahip olduğu bu kaynakların ücret karşılığında kullandırılmasının zorunlu olduğu, Kanun'da istisna bir hükme yer verilmemesi nedeniyle Kanun'un yayımı tarihi itibarıyla hâlihazırda kullanılmakta olan tüm kaynakların ücrete tabi tutulması gerektiği, bu doğrultuda davacının kullandığı kaynaklar için 10/05/2009 tarihinden itibaren yıllık olarak kullanım hakkı ücreti hesaplanmaya başlandığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME : Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle; 1. Davacının temyiz isteminin reddine, 2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K... sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, anılan Bölge İdare Mahkemesi kararının ONANMASINA, 3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, 4. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine, 5. 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesini teminen dosyanın .... İdare Mahkemesi'ne gönderilmesine, 26/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.