Danıştay Dava Dairesi · E. 2021/4390 · K. 2024/805

Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2021/4390 E.  ,  2024/805 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y SEKİZİNCİ DAİRE Esas No : 2021/4390 Karar No : 2024/805 TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Beton San. Mad. ve Tic. Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Genel Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Trabzon ili, Yomra ilçesi sınırları içerisinde ve davacı şirketin uhdesinde bulunan, sicil:200702192 sayılı, II(a) grubu Andezit(mıcır) işletme ruhsat sahasında temsili Y:... X:..., Y:... X:... ve Y:... X:... koordinatlarında bulunan alandaki faaliyetlerin gayri sıhhi müessese işyeri açma ve çalıştırma ruhsatı olmadan yapıldığı ve 3213 sayılı Kanun'un 7. maddesinin 13. fıkrasında belirtilen mesafelerin ihlal edildiğinden bahisle aynı Kanun'un 7.maddesinin 21. fıkrası uyarınca davacıya 31.054,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarihli ve E.... sayılı işlemin iptali istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... günlü ve E:..., K:... sayılı kararda; 18.02.2015 tarihli ve 29271 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6592 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile değişik 3213 sayılı Kanun'un dava konusu işlemin dayanağı olan ve davacının madencilik faaliyetinde bulunduğu tarihte yürürlükte olan 7. maddesinin 21. fıkrasında, 2015 yılı itibariyle 30.000 TL idari para cezası verilmesinin öngörüldüğü, davalı idarenin yayımladığı ilgili tarife uyarınca ihlal tarihi itibariyle (2018 yılında) uygulanacak idari para cezası miktarı 37.646,00 TL olmasına rağmen dava konusu işlemde davacının lehine olacak şekilde 31.054,00 TL idari para cezası verildiği, bu durumun hukukun temel ilkelerinden olan aleyhe karar verme yasağı gereğince davacının aleyhine sonuç doğuracak şekilde işlemi hukuka aykırı hale getirmeyeceği, Kanun maddesinin lafzından "işyeri açma ve çalışma ruhsatı bulunmadan faaliyette bulunmak" eyleminin idari para cezası verilmesi için yeterli olduğu, işlemin diğer maddi sebebi olan "Kanun'un 7. maddesinin 13. fıkrasında belirtilen mesafelerin ihlal edilmesi" eyleminin gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti için keşif ve bilirkişi incelemesi yapılması gerektiği, bu eylem yönünden dava konusu işlemin hukukilik denetiminin yapılmasının ise karar sonucuna etki etmeyeceği açık olduğundan, usul ekonomisi ilkesi gereğince dava konusu işlemin bu yönden değerlendirilmediği, alınan işyeri açma ve çalışma ruhsatının geçerli olduğu alanın dışında faaliyette bulunduğu açık olan davacıya 31.054,00 TL idari para cezası verilmesi işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, davalı idarece yapılan mahallinde tetkik sonucunda düzenlenen tutanaklarda ve ekinde, belirlenen kroki ve ölçümlerde sadece yol için açma yapıldığının görüldüğü, sahada toz alçı farikası kurulacağı, ÇED belgesi ve gayri sıhhi müessese işyeri açma ve çalıştırma ruhsatının buna göre alındığı, eksik araştırma ile hüküm kurulduğu, dosyada keşif ve bilirkişi incelemesi yapılması gerektiği, ihlal tarihine göre ceza uygulaması yapılmadığı, Bölge İdare Mahkemesince gerekçesiz karar verildiği ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle, 1. Temyiz isteminin reddine, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine, 4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine, 5. Kesin olarak, 22/02/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.