Danıştay Vergi Dairesi · E. 2022/2354 · K. 2024/605

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2022/2354 E.  ,  2024/605 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y DOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2022/2354 Karar No : 2024/605 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı-… VEKİLİ : Av. … KARŞI TARAF (DAVACI) : … Demir ve Çelik A.Ş. VEKİLİ : Av. … İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem:Davacı tarafından, ihracat işleriyle ilgili yurtdışı harcamalarına ilişkin olarak götürü gider indiriminin uygulanması gerektiği ihtirazı kaydıyla verilen 2020 yılı kurumlar vergisi beyannamesine istinaden fazladan tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin kaldırılması ve fazladan ödenen tutarın tecil faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K: … sayılı kararıyla; olayda, ilgili mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden ihracat, yurt dışında inşaat, onarma, montaj ve taşımacılık faaliyetlerinde bulunan mükelleflerin genel giderlerine ilave olarak bu faaliyetlerinden elde ettikleri hasılatın binde beşini aşmamak kaydıyla yurt dışındaki bu işlerle ilgili giderlerine karşılık olmak üzere götürü olarak hesapladıkları giderleri de kazançlarından indirebilecekleri, Kanunla getirilen şartlara uygun olmak kaydıyla bu giderlerin belge ile tevsik edilmesi veya yasal defterlere kaydedilmesi zorunluluğunun bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı, zira, anılan hükmün amacı, yurt dışında ve kanunla belirlenen alanlarda verilen hizmetler nedeniyle, giderlerini mevzuatın aradığı belgelerle belgeleyemeyen mükelleflere yasalarda belirlenen oranda götürü gider gösterme imkanı tanınması olduğu, davacı şirketin ihracat faaliyetinden kaynaklanan giderlerinin (13.471.370,20-TL), anılan faaliyetlerinden döviz olarak elde ettiği hasılatın (2.694.274.039,31-TL) binde beşini aşmadığı hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, bu durumda, Gelir Vergisi Kanunu'nun 40/1. maddesiyle mükelleflere yurt dışına gerçekleştirdikleri ihracat, inşaat, onarma, montaj ve taşımacılık faaliyetlerinden döviz olarak elde ettikleri hasılatın binde beşine kadar götürü olarak hesaplayacakları giderleri başkaca bir şart aranmaksızın kurum kazancından indirme imkanı tanındığından, Kanunda, belgelendirilme ve yasal defterlere intikal ettirilme zorunluluğu bulunmayan, ihracat nedeniyle elde edilen yurt dışı satış hasılatının binde beşi oranındaki götürü gider indirimine ilişkin ihtirazi kayıt dikkate alınmaksızın yapılan kurumlar vergisi tahakkukunun ihtirazi kayda konu 2.963.701,44-TL'lik kısmında hukuka uyarlık görülmediği, tahakkuku ve tahsili hukuka aykırı bulunan ve tahsil tarihinden iade tarihine kadar geçen sürede kullanımından mahrum kalınan dava konusu tutarın davacıya faiziyle iadesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının ihracat nedeniyle elde ettiği yurt dışı satış hasılatının binde beşi oranındaki götürü gider indirimine tabi tutara isabet eden dava konusu 2.963.701,44-TL tutarındaki kurumlar vergisinin kaldırılmasına, söz konusu tutarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek başvurusunun reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:Yurt dışı faaliyetlere ilişkin giderlerin defterlere kaydı gerekmekte olup ihtirazı kayıtla verilen 2020 yılı kurumlar vergisi beyannamesine istinaden tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ: Bölge İdare Mahkemesi kararının, davacının dönem kazancının tespitinde ihracat işleriyle ilgili yurtdışı harcamalarına ilişkin götürü olarak hesaplanan gider tutarının indiriminin kabul edilmemesi suretiyle fazladan tahakkuk ettirilen kurumlar vergisine ilişkin kısmı usul ve yasaya uygun olup bu kısma yönelik temyiz isteminin reddi gerektiği, Bölge İdare Mahkemesi kararının, anılan tutarın iade/faize ilişkin kısmının temyiz istemine gelince, davacının 2020 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde mahsup edilecek vergiler toplamı hesaplanan kurumlar vergisinden fazla olduğundan ödenecek kurumlar vergisinin bulunmadığı, iadesi gereken geçici vergi bulunduğu, dönem kazancının tespitinde yurtdışı harcamalarına ilişkin götürü olarak hesaplanan gider tutarının indiriminin kabul edilmesi sonucunda hesaplanan kurumlar vergisinin azalacağı, iadesi gereken geçici vergi tutarının ise artacağı, iadesi gereken geçici vergi tutarının öncelikle vergi borçlarına mahsup edileceği, mahsup edilemeyen tutarın süresinde yazılı olarak talep edilmesi halinde red ve iade edilebileceği, iadesi gereken vergilerin iadesinin ise 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 112/5.maddesinde ilgili mevzuatı gereğince mükellef tarafından tamamlanması gereken bilgi ve belgelerin tamamlanmasına bağlandığı, bu itibarla geçici vergide iade müessesesi kuralları içinde anılan geçici verginin iade edilebileceği hususları birlikte dikkate alındığında, uyuşmazlıkta kurumlar vergisi beyannamesi üzerine ödenecek kurumlar vergisi bulunmadığı gözetilmeksizin fazladan tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin faiziyle/iadesine karar verilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığından, Bölge İdare Mahkemesi kararının fazladan tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin faiziyle/iadesine ilişkin kısmına yönelik temyiz isteminin kabulü ile kararın bu kısmının bozulması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Davalının temyiz isteminin reddine, 2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının ONANMASINA, 3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 15/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.