Danıştay Dava Dairesi · E. 2022/2962 · K. 2024/1141

Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2022/2962 E.  ,  2024/1141 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2022/2962 Karar No : 2024/1141 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Bakanlığı adına ... Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Kuruyemiş Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı adına 2020 yılında tescilli 10 adet serbest dolaşıma giriş beyannameleri kapsamında ithal edilen “badem içi” cinsi eşyalar için 2020/3 sayılı İthalatta Gözetim Uygulanmasına İlişkin Tebliğ hükümleri uyarınca gözetim kıymetine yükseltilerek yurt dışı gidere eklenmek suretiyle fazladan ödendiğini ileri sürülen gümrük ve katma değer vergisinin eşyaya ait faturalarda gösterilen kıymete göre hesaplanan tutardan fazlasının 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 211. maddesi uyarınca tecil faiziyle birlikte iadesi isteminin reddine ilişkin işleme yapılan itirazın reddine dair kararın iptali istemiyle dava açılmıştır. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, davacı tarafından ithal edilen eşyanın gümrük kıymetinin eşynın satış bedeli olduğu, satış bedelinin esas alınması için gerekli koşulların mevcut olmadığının tespit edilmesi halinde de sırasıyla diğer yöntemlere başvurulabileceği, eşyanın satış bedelinin 2020/3 sayılı İthalatta Gözetim Uygulanmasına İlişkin Tebliğlerde öngörülen kıymetin altında olması sebebiyle kayıt belgesi ibrazı zorunluluğunun getirildiği, kayıt belgesinde belirtilen tutarın eşyanın satış bedeli olmadığı gibi eşyaların fatura kıymeti ile yurtdışı gider olarak beyan edilen gözetim kıymeti arasında farkın serbest iradeyle beyan edildiğini kabul etmenin hayatın olağan akışına uymayacağı, bu nedenle fazladan ödenen vergilerin iadesinin gerektiği; öte yandan ödenen ve iadesi istenen vergilerle ilgili Mahkemece yapılan hesaplamayla her bir beyanname açısından iadesi istenebilecek miktarların hesaplanması suretiyle toplamda davacının 4.320.720,00 TL gümrük vergisi ile 2.650.151,70 TL katma değer vergisinin iadesini isteyebileceğinin tespit edildiği, dolayısıyla tespit edilen tutarlar açısından dava konusu işlemde hukuka uygunluk, aşan kısım yönünden ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin kısmen iptaline, kısmen davanın reddine, davacının kendi beyanı üzerine tahakkuk ettirilerek fazladan ödendiği tespit edilen vergilerin 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 216. maddesinin 1. fıkrası gereğince idareye başvuru tarihinden itibaren işleyecek tecil faiziyle iadesine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu hüküm fıkralarının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu hüküm fıkralarının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacının yurt dışı gider olarak beyan ettiği kıymete ilişkin idarenin herhangi bir baskı yada zorlamasının söz konusu olmadığı, beyan doğrultusunda ithalat işlemlerinin yürütüldüğü bu nedenle beyanın bağlayıcılığı ilkesi gereği olarak tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Temyiz isteminin reddine, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 20/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.