Danıştay Vergi Dairesi · E. 2022/3815 · K. 2024/5289

Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2022/3815 E.  ,  2024/5289 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2022/3815 Karar No : 2024/5289 TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Defterdarlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava Konusu İstem: Davacı adına kaçak içki bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca takdir komisyonu kararına dayanılarak 2019 yılının Eylül dönemine ilişkin re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, kaçak içkilerin ele geçirildiği aramalarda bu mallara ilişkin dosyaya ibraz edilen davacının da hazır bulunduğu ve imza altına alınan tutanakta faturasız olan posa halindeki kaçak rakı ve şarabın davacıya ait ikamet adresinde bulunduğunun tespit edildiği açık olmakla birlikte, tutanakla yer aldığı şekliyle kaçak içki olarak tabir edilen rakı ve şarabın posa halinde tespit edildiği yani henüz tüketime sunulabilir, içilebilir nitelik kazanmadığı, bu haliyle kaçak içki olarak tanımlanamayacağı, 4760 sayılı Kanuna ekli (III) sayılı listenin (A) cetvelinde yer alan malları bulundurma eyleminin subuta ermediği sonucuna varıldığından, davacının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 257. maddesinin verdiği yetki uyarınca kullanılma zorunluluğu getirilen özel etiketi veya işareti olmayan özel tüketim vergisine tabi malları bulundurduğu hukuken geçerli şekilde tespit edilememiş olması nedeniyle tesis edilen tarh ve ceza kesme işleminde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dosyanın UYAP kayıtlarıyla birlikte incelenmesinden, ... Asliye Ceza Mahkemesinin E:...; K:...sayılı kararında; bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen Raporda, yakalanan malın özel etiketi veya işareti olmayan özel tüketim vergisine tabi mal olduğunun tespit edildiği, içkilerin ve içki yapımında kullanılan malzemelerin ele geçiriliş şekli, ele geçirilen içkinin miktarı ve çeşitliliği gerekçesiyle mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmış olup, her ne kadar ... Vergi Mahkemesince, tespit edilen malın içki olmadığı, kaçak içki olarak tanımlanamayacağı gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiş ise de, olayda, özel etiketi veya işareti olmayan özel tüketim vergisine tabi olduğu sanılan "sıvının" davacının beyanı üzerine ve görüntüsü itibarıyla "posalı üzüm rakısı" ve "posalı üzüm şarabı" olarak kayıt altına alındığı, tespit edilen "sıvı"dan alınan numune üzerinde yapılan incelemede ise "sıvının" üzüm rakısı ve şarabı olduğunun belirlendiği, bunun üzerine davacı adına tarhiyat yapıldığı vergi ziyaı cezası kesildiği, eşya üzerinde herhangi bir analiz yapılmadan tarhiyat yapılmasının ve ceza kesilmesinin söz konusu olmadığı, açılan ceza davasında davacı suçlu bulunarak hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşıldığından, davacı adına tarh edilen vergi ziyaılı özel tüketim vergisinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasından sonra davanın reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : İkamet adresinde yapılan aramada ele geçirilen eşyanın posalı açık şarap ve rakı olduğu, içki üretilemediği, aramada sadece 36,5 litre yapımı tamamlanmış rakı ele geçirildiği, bunun dışında ürünlerin rakı ve şarap olduğuna dair açık bir kanıtın bulunmadığı ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Davacı hakkında bulundurma fiilinin sübuta erdiği anlaşılmış olup, anılan ceza davasına ilişkin dosyada yer alan bilgi ve belgeler çerçevesinde, bozma kararı üzerine verilecek hüküm dikkate alınmak suretiyle matrahın hukuka uygunluğunun değerlendirilmesinin gerektiğinden yeniden karar verilmek üzere temyize konu kararın bozulması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Dava dosyası ve UYAP kayıtlarının birlikte incelenmesinden, her ne kadar Bölge İdare Mahkemesince, ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... tarih E:...; K:... sayılı mahkumiyet kararına istinaden davanın reddine karar verilmişse de, anılan kararın ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Ceza Dairesinin ... tarih ve E..., K:...sayılı kararıyla, 5607 sayılı Kanunun değişik 5. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendi uyarınca, sanığa ele geçirilen posalı sıvılardan elde edilecek alkollü içki miktarı da belirlendikten sonra, ele geçirilen 36,5 litre rakı da eklenerek toplam belirlenen bu miktar uyarınca yeniden KEMT varakası düzenlettirilerek belirlenecek gümrüklenmiş değerin iki katı miktarı verilecek makul süre içinde ödediği takdirde hakkında mahkumiyet kararı verilmesi halinde, cezasında 1/2 oranında indirim yapılacağı hususu anlatılmak suretiyle usulüne uygun ihtarat yapılmadan hüküm tesis edilmesi, bu ihtaratı yapma ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu gözetilmek suretiyle karar verilmek üzere bozulduğu görülmüştür. Bu durumda, davacı hakkında bulundurma fiilinin sübuta erdiği anlaşılmış olup, anılan ceza davasına ilişkin dosyada yer alan bilgi ve belgeler çerçevesinde, bozma kararı üzerine verilecek hüküm de dikkate alınmak suretiyle matrahın hukuka uygunluğunun değerlendirilmesi suretiyle ulaşılacak sonuca göre yeniden karar verilmek üzere temyize konu kararın bozulması gerekmiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Temyiz isteminin kabulüne, 2.... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA, 3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine, 4. Yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 18/12/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.