Danıştay Vergi Dairesi · E. 2022/4606 · K. 2024/1160
Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2022/4606 E. , 2024/1160 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y DOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2022/4606 Karar No : 2024/1160 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Gıda İhtiyaç Maddeleri Elektronik İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem:Davacı adına, 131-Ortaklardan Alacaklar Hesabında yer alan meblağlar üzerinden eksik tutarda faiz hesaplamak suretiyle transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2017/Aralık dönemi gelir(stopaj) vergisi ve tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; vergi inceleme raporunda öncelikle mükellefin ilişkisiz olduğu kişilere borç verme işlemleri karşılaştırılarak, eğer ilişkisiz kişilere borç verilmemişse veya borç verilmesine rağmen işlem karşılaştırılabilir nitelikte değilse, aralarında herhangi bir ilişki bulunmayan kişiler arasındaki borç para verme işleminde uygulanan faiz oranları ile mükellefin uyguladığı faiz oranlarının karşılaştırılması suretiyle emsal faiz oranının belirlenmesi, şayet iç emsal tespiti yapılamıyorsa dış emsal olarak Danıştay'ın istikrar kazanan içtihatları uyarınca Merkez Bankasınca reeskont işlemlerinde uygulanan faiz oranının dikkate alınması gerekirken, borç para alma ve verme işlemlerinin birbirinden farklı işlemler olduğu ve faiz oranlarının birbirine emsal teşkil edemeyeceği dikkate alınmaksızın, ilişkili kişilere verilen borç para için uygulanacak emsal faiz oranının tespitinde, ilişkisiz bankadan alınan kredi (borç alma) için ödenen faiz oranlarının emsal alındığının görüldüğü, ancak davacı şirketin iştigal konusunun finansman temini olmadığı, bu nedenle vergisi ihtilaflı dönemde ortaklarına kullandırdığı borçlara bankanın verdiği ticari kredilere uygulanan faiz oranının uygulanmasının mümkün olmadığı, bu durumda, davacı şirket tarafından zaten ortaklara kullandırılan borçlar için 838.758,28-TL faiz gelirinin hesaplandığının açık olduğu, davalı idarece şirketin emsaline göre daha düşük faiz oranı uygulamak suretiyle faiz gelirinin eksik hesaplandığı ileri sürülerek %14,28 oranında faiz oranının uygulandığı görülmekte ise de, faiz oranının tespiti bakımından açıklandığı üzere bankanın ticari kredilere uyguladığı faiz oranının ortaklara kullandırılan borçlar için uygulanmasının mümkün olmadığı, davacı şirket tarafından eksik faiz hesaplandığı iddiasının ancak emsal bedele ilişkin yapılacak somut tespitlerle ortaya konulması gerektiği, olayda ise bu hususta herhangi bir araştırma ve inceleme yoluna gidilmediği anlaşıldığından aksi yönde yapılan hesaplar üzerinden tespit edilen 859.468,73-TL kayıt dışı hasılat tutarından hareketle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne,cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Vergi inceleme raporuna dayanılarak yapılan işlemin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Davalının temyiz isteminin reddine, 2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın .... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 07/03/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.