Danıştay Dava Dairesi · E. 2023/131 · K. 2024/1002

DANIŞTAY VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU         2023/131 E.  ,  2024/1002 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU Esas No : 2023/131 Karar No : 2024/1002 TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Group Gıda Turizm İnşaat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Bakanlığı adına ... Gümrük Müdürlüğü -... VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: ... Makarnacılık Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi adına tanzimli... sayılı dahilde işleme izin belgesi kapsamında tescilli ...-..., ...-... tarih ve sayılı beyannameler ile "makarnalık buğday" ithal edilmesi gerekirken "adi/ekmeklik buğday" ithal edildiğinden bahisle, davacı adına ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergilerine vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır. ... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararı: Olayda, dahilde işleme izin belgesi sahibi firmanın ... Makarnacılık Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi olduğu, eşyanın ihracatçısı-göndericisinin davacı şirket olduğu ve alıcısının ... Denizcilik Tarım Ürünleri Turizm Nakliye Madencilik Enerji Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi firması olduğu, Rusya'dan davacı tarafından satın alınan eşyanın önce ... Denizcilik Tarım Ürünleri Turizm Nakliye Madencilik Enerji Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine satıldığı, ithalinden sonra da bu firma tarafından tekrar davacıya satıldığı ve davacı tarafından iç piyasaya arz edildiği anlaşılmıştır. Anılan dahilde işleme izin belgesi ile gümrük vergisinden muaf olarak ithal edilerek belge sahibi firma tarafından serbestçe kullanılması mümkün olan makarnalık buğday yerine, dahilde işleme izin belgesi kapsamında gümrük vergisinden muaf şekilde ithal edilmesi mümkün olmayan adi/ekmeklik buğday ithal edilerek yurt içine satıldığı saptanmıştır. ... tarih ve...sayılı İnceleme Raporu'nda yer alan tespitler ve alınan ifadeler ile 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 181. maddesinin (2) numaralı fıkrası, 181. maddesinin (3) numaralı fıkrası ile 192. maddesi hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden, vergiye tabi olarak ithali gereken eşyanın, gümrük vergileri kısmen veya tamamen ödenmeksizin yurda girişinin yapıldığı anlaşılmıştır. Bu durumda, davacının ithalata ilişkin gümrük yükümlülüğünün doğması halinde vergilerin ödenmesinden sorumlu olduğu dikkate alındığında, dahilde işleme izin belgesi kapsamında ithal edilen ...-..., ...-... tarih ve sayılı beyannamelere konu eşyanın organizasyon kapsamındaki şirketler arasında karşılıklı fatura edilmek suretiyle ithali ve iç piyasaya satılması sağlandığından eşyaya ait ödenmeyen vergilerden davacının sorumlu olduğu sonucuna varılmıştır. Dolayısıyla ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergilerine vaki itirazın reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Mahkeme bu gerekçeyle davayı reddetmiştir. Davacının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı: Vergi Dava Dairesi, istinaf istemine konu edilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir. Davacının temyiz istemini inceleyen Danıştay Yedinci Dairesinin 17/11/2021 tarih ve E:2019/83, K:2021/4941 sayılı kararı: 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 108. maddesinin (1) numaralı fıkrasında serbest dolaşımda olmayan eşyanın işlem görmüş ürünlerin üretiminde kullanılmasından sonra Türkiye Gümrük Bölgesinden yeniden ihraç edilmesi amacıyla gümrük vergileri ve ticaret politikası önlemlerine tabi tutulmaksızın ve vergileri teminata bağlanmak suretiyle dahilde işleme rejimi kapsamında geçici olarak ithal edilebileceği, eşyanın işlem görmüş ürünler şeklinde ihracı halinde teminatın iade olunacağı ve eşyanın bu şekilde dahilde işleme rejiminden yararlanmasına şartlı muafiyet sistemi denildiği hükme bağlanmıştır. Anılan Kanun'un 109. maddesinin birinci fıkrasına göre işlem görmüş ürünlerin eşdeğer eşyadan elde edilmesine veya eşdeğer eşyadan elde edilen işlem görmüş ürünlerin ithal eşyasının serbest dolaşıma girmesinden önce Türkiye Gümrük Bölgesi dışına ihraç edilmesine izin verilebilecektir. Bahsi geçen maddenin ikinci ve üçüncü fıkralarına göre de eşdeğer eşyanın ithal eşyası ile aynı özellik ve aynı nitelikleri taşıması gerekmekte olup işlem görmüş ürünlerin eşdeğer eşyadan elde edilmesi durumunda gümrük işlemlerinde ithal eşyanın eşdeğer eşya, eşdeğer eşyanın ise ithal eşya olarak değerlendirileceği belirtilmiştir. 4458 sayılı Kanun'un 184. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a) işaretli bendinin olay tarihinde yürürlükte bulunan şekline göre 183. maddede belirtilen haller dışında ithalat vergilerine tabi eşyanın geçici depolanmasından veya tabi tutulmuş olduğu gümrük rejiminin uygulanmasından doğan yükümlülüklerden birinin yerine getirilmemesi durumunda ithalat nedeniyle gümrük yükümlülüğü doğacak olup (3) numaralı fıkrada ise yükümlünün, ithalat vergilerine tabi eşyanın geçici depolanmasından veya tabi tutulduğu gümrük rejiminin uygulanmasından doğan yükümlülükleri yerine getirmesi gereken kişi ya da söz konusu rejime tabi tutulması için konulmuş koşullara uyması gereken kişi olduğu belirtilmiştir. Yukarıda değinilen düzenlemelerin birlikte değerlendirilmesinden, adına dahilde işleme izin belgesi düzenlenenlerin, belge kapsamındaki ithalat işlemleri nedeniyle rejime ilişkin hükümlerin ihlali halinde doğabilecek vergilerden dolayı gümrük yükümlüsü olarak takibinin yasal bir zorunluluk olduğu sonucuna ulaşılmaktadır. Olayda, Tat Makarnacılık Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi dahilde işleme izin belgesi sahibi olduğundan, davaya konu beyannameler muhteviyatı eşyanın bedelini ödeyen davacı adına tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmamaktadır. Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur. Yargısal yetki alanının yeniden belirlenmesi nedeniyle dosyanın gönderildiği ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı: Vergi Dava Dairesi, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davalı idarece ithal edilen eşyadan numune alınarak analiz yapılmak yerine yurt içinde satış yapılan firmaların beyanlarıyla yetinildiği, halihazırda ekmeklik buğday ithalatından vergi alınmadığı belirtilmesine karşın yargı merciince yurt dışı araştırması yapılarak ithal edilen buğdayın cinsinin sorulması gerektiği belirtilmiştir. Bununla birlikte ithalatçı ya da dahilde işleme izin belgesi sahibi sıfatını haiz olmadıklarından taraflarının eşyadan doğan sorumluluklarının bulunmadığı, buğdaydan makarna yapılabileceği gibi ekmek de yapılabileceği, ithal edilen buğdayın ne tür bir buğday olduğunun idarece somut şekilde ortaya konulamadığı halde yargı merciince sadece gümrük soruşturma raporundaki tespitlere dayanılarak savunma dilekçesinde sunulan itirazları karşılanmadan verilen kararın eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayandığı belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, ısrar kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME : Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle; 1- Davacının temyiz isteminin REDDİNE, 2- ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı ısrar kararının ONANMASINA, 3- Davacıdan hüküm altına alınan tutar üzerinden Vergi Mahkemesince karara bağlanan nispi harç mahsup edilmek suretiyle 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun ilgili hükümleri ve Kanun'a ek (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına, 4- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 13/11/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.