Danıştay Kararı · E. 2023/14023 · K. 2024/1198

Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2023/14023 E.  ,  2024/1198 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y DÖRDÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/14023 Karar No : 2024/1198 TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... KARŞI TARAF (DAVALILAR): 1- ... Genel Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ... 2- ... Kaymakamlığı İSTEMİN KONUSU: ... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:..., K... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, ... Sokağı adresinde bulunan ... ada, ... parsel sayılı mülkiyeti Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait taşınmazın 131,41 m²'lik kısmında ikamet eden davacının, 2886 sayılı Kanun'un 75. maddesi uyarınca anılan taşınmazdan tahliyesine ilişkin tesis edilen ... günlü, ... sayılı ... Kaymakamlığı işleminin iptali istenilmektedir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay İkinci Dairesinin 14/12/2022 tarihli ve E:2022/1940, K:2022/6520 sayılı bozma kararına uyularak İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait taşınmazın kira sözleşmesi bittiği halde davacı tarafından kullanıldığı, bu haliyle davacının dava konusu taşınmazda fuzuli şagil olduğu, 2886 sayılı Kanun uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğü... Bölge Müdürlüğünün talebi üzerine ... Kaymakamlığınca işgalci konumunda olan davacının tahliyesine ilişkin olarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, 1950 yılından itibaren taşınmazda kiracı olduğu ve kira sözleşmesinin süresi bitmesi üzerine kendiliğinden yenilendiği, haksız tahliye nedeniyle zarar uğratıldığı, işlemin hukuka ve mevzuata aykırı olduğu ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ: ... DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: İNCELEME VE GEREKÇE : İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Temyiz isteminin reddine, 2.Temyize konu ... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, 4.Dosyanın anılan İdare Mahkemesine gönderilmesine, 5.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/02/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.