Danıştay Kararı · E. 2023/1849 · K. 2024/1462

DANIŞTAY İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU         2023/1849 E.  ,  2024/1462 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU Esas No : 2023/1849 Karar No : 2024/1462 TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Tarımsal Enerji Üretimi San. ve Tic. AŞ VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVALILAR) : 1- ... Bakanlığı VEKİLİ : Av. ... 2- ...Bakanlığı VEKİLİ: Av. ... İSTEMİN KONUSU : Danıştay Altıncı ve Onuncu Daireleri Müşterek Kurulunun 08/03/2023 tarih ve E:2021/4541, K:2023/2464 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Biyodizel üretiminde kullanılmak üzere bitkisel atık yağ ithalatına izin verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin Ticaret Bakanlığı İhracat Genel Müdürlüğünün ... tarih ve... sayılı işlemi ile anılan işlemin dayanağı olarak gösterilen 06/06/2015 tarih ve 29378 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bitkisel Atık Yağların Kontrolü Yönetmeliği'nin 5. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin iptali istenilmiştir. Daire kararının özeti: Danıştay Altıncı ve Onuncu Daireleri Müşterek Kurulunun 08/03/2023 tarih ve E:2021/4541, K:2023/2464 sayılı kararıyla; 06/06/2015 tarih ve 29378 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bitkisel Atık Yağların Kontrolü Yönetmeliği'nin 5. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi yönünden; Bütün canlıların ortak varlığı olan çevrenin, sürdürülebilir çevre ve sürdürülebilir kalkınma ilkeleri doğrultusunda korunmasını sağlamak amacıyla yürürlüğe konulan 2872 sayılı Çevre Kanunu'nda döngüsel ekonomi ve sıfır atık yaklaşımı doğrultusunda atık oluşumunun önlenmesi/azaltılması, atıkların geri kazanılması ve yeniden kullanıma öncelik verilmesi, atıkların, doğal kaynak ve hammadde kullanımının azaltılması ve geri kazanımın artırılması amacıyla kullanılması suretiyle çevre ve insan sağlığının ve tüm kaynakların korunmasının ilke olarak kabul edildiği, atıkların geri kazanılmasını düzenleyen ve teşvik eden hükümlere yer verildiği, Davaya konu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte yürürlükte bulunan ve dayanağı olan (mülga) 29/6/2011 tarih ve 644 sayılı KHK'nın 8. maddesinde ve 644 sayılı KHK'nın yürürlükten kaldırılması üzerine 1 nolu Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 103. maddesinde; Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının etkili bir çevre yönetimi gerçekleştirmek, atık ve kimyasalların çevre ile uyumunu sağlamak üzere gerekli ekonomik araçları belirlemek ve bu konuda standartlar geliştirmek, atık ve kimyasalların yönetimine ilişkin hedef, politika ve ölçütlerin belirlenmesine ilişkin çalışmaları yapmak, yasaklanacak ve kısıtlanacak yakıt, atık ve kimyasalların ve bunlar ile çevre kirliliğine yol açabilecek diğer maddelerin ithalat ve ihracatına ilişkin ölçütleri belirlemek, uygulanmasını sağlamakla görevli ve yetkili kılındığı, Atık Yönetimi Yönetmeliği ile; atıkların oluşumundan bertarafına kadar çevre ve insan sağlığına zarar vermeden yönetiminin sağlanması, atık oluşumunun azaltılması, atıkların yeniden kullanımı, geri dönüşümü, geri kazanımı gibi yollar ile doğal kaynak kullanımının azaltılması ve atık yönetiminin sağlanması, çevre ve insan sağlığı açısından belirli ölçütlere, temel şart ve özelliklere sahip, bu Yönetmeliğin kapsamındaki ürünlerin üretimi ile piyasa gözetimi ve denetimine ilişkin genel usul ve esasların belirlendiği, tehlikeli atıkların, serbest bölgeler dâhil Türkiye Cumhuriyeti Gümrük Bölgesine girişinin yasaklandığı, bazı tehlikesiz atıkların, kontrole tabi olarak ithalatına izin verilebileceğinin, bu izinlere ilişkin esasların, Bakanlık görüşü doğrultusunda Ekonomi Bakanlığınca yayımlanacak düzenlemelerle belirleneceğinin belirtildiği, Atık Yönetimi Yönetmeliği ile; atık yönetiminin sağlanmasına ilişkin genel usul ve esasların belirlendiği, özel olarak yönetimi sağlanması gereken atıklara yönelik olarak ise ayrı mevzuat düzenlemelerinin yapıldığı, bu doğrultuda Bitkisel Atık Yağların Kontrolü Yönetmeliği'nin çıkarıldığı, Atık bitkisel yağların ekotoksik özelliklerinden dolayı çevreyle uyumlu olarak özel olarak yönetimi sağlanması gereken atıklar arasında yer aldığı, Bitkisel Atık Yağların Kontrolü Yönetmeliği ile; bitkisel atık yağların oluşumundan bertarafına kadar çevre ve insan sağlığına zarar vermeden yönetiminin sağlanması, yönetiminde gerekli teknik ve idari standartların oluşturulması ve buna yönelik prensip, politika ve programların belirlenmesine ilişkin usul ve esasların düzenlendiği, bitkisel atık yağların kaynakta ayrı toplanması ve uygun olarak depolanması ve geri kazanılmasının temel ilke olarak belirlendiği ve bitkisel atık yağlar ile bu yağların işlenmesi sonucu oluşan atıkların çevreye zarar verecek şekilde depolanması, taşınması, doğrudan veya dolaylı olarak yüzey suları ile yeraltı suyuna, denize, kanalizasyona, drenaj sistemi ile toprağa verilmesi ve mevcut düzenlemelerle belirlenen sınır değerleri aşarak hava kirliliğine neden olacak şekilde yakılması ve bitkisel atık yağların doğrudan veya dolaylı olarak yemeklik yağlara ve ham yağlara karıştırılmasının yasaklandığı, Atık Yönetimi Yönetmeliği'nin 22. maddesi ile; tehlikeli atıkların, serbest bölgeler dâhil Türkiye Cumhuriyeti Gümrük Bölgesine girişinin yasaklandığı ve bazı tehlikesiz atıkların, kontrole tabi olarak ithalatına izin verilebileceği, bu izinlere ilişkin esasların, Bakanlık görüşü doğrultusunda Ekonomi Bakanlığınca yayımlanacak düzenlemelerle belirleneceğinin hüküm altına alındığı, anılan düzenleme doğrultusunda tehlikesiz atıkların doğrudan ithal edilemeyeceğinin, kontrole tabi olarak ithalatına izin verilebilecek tehlikesiz atıkların Ekonomi Bakanlığınca belirleneceğinin anlaşıldığı, Davalı idarelerce, ülkemizdeki atıkların kaynağında azaltılması, ayrı toplanması ve atık yönetim hiyerarşisine uygun olarak geri kazanımının ve atık işleme tesislerinin işletilmesi için ihtiyaç duyulan atıkların öncelikli olarak yurtiçinden sağlanmasının, özel olarak yönetiminin sağlanması gereken atıklardan olan bitkisel yağların yurtiçinden temini suretiyle bitkisel atık yağlardan kaynaklanan çevre kirliliği sorununun çözümü ile birlikte bu yağlar ve yerli tarım ürünlerinden elde edilen oto biyodizelin enerji sektörüne kazandırılmasının, atık yağların bertaraf edilmesi ve bu suretle de motorin ithalatından kaynaklanan cari açığın azaltılmasının, ülkemizde atıkların etkin bir şekilde yönetiminin sağlanmasının hem de ekotoksik özellikleri nedeniyle bitkisel atık yağlardan kaynaklanan çevre kirliliği sorunlarının insan ve çevre sağlığına zarar vermeden yönetiminin sağlanmasının amaçlandığının savunulduğu, Bu durumda; davaya konu Yönetmeliğin yürürlüğe konulduğu tarihte yürürlükte bulunan ve dayanağı olan (mülga) 29/6/2011 tarih ve 644 sayılı KHK'nın 8. maddesinde ve 644 sayılı KHK'nın yürürlükten kaldırılması üzerine 1 nolu Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 103. maddesinde yer alan Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının atık ve kimyasalların yönetimine ilişkin hedef, politika ve ölçütlerin belirlenmesine ilişkin çalışmaları yapmak, yasaklanacak ve kısıtlanacak yakıt, atık ve kimyasalların ve bunlar ile çevre kirliliğine yol açabilecek diğer maddelerin ithalat ve ihracatına ilişkin ölçütleri belirlemek ve uygulanmasını sağlamakla görevli olduğu yönündeki düzenleme dikkate alındığında, davaya konu Yönetmelik hükmünün Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığına verilen düzenleme yetkisi kapsamında düzenlendiği görüldüğünden, bitkisel atık yağların ithalatını yasaklayan ve ihracatı ile transit geçişiyle ilgili kuralların Atık Yönetimi Yönetmeliği hükümlerine tabi olacağı yolunda getirilen Yönetmeliğin dava konusu 5. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin; dayanağı Kanun hükmüne aykırılık taşımadığı sonucuna varıldığı, Bu itibarla Yönetmeliğin dava konusu 5. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde hukuka aykırılık (Temyize konu kararda sehven hukuka "uyarlık" yazılmıştır.) görülmediği, Davacının biyodizel üretiminde kullanılmak üzere bitkisel atık yağ ithalatına izin verilmesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin Ticaret Bakanlığı İhracat Genel Müdürlüğünün ...tarih ve ... sayılı işlemi yönünden; Uyuşmazlıkta; davacı tarafından, biyodizel üretiminde kullanılmak üzere bitkisel atık yağ ithalatına izin verilmesi amacıyla yapılan 13/01/2021 tarihli başvurunun, dava konusu Ticaret Bakanlığı İhracat Genel Müdürlüğünün... tarih ve ... sayılı işlemi ile; ilgili kurumlardan alınan olumsuz görüşler çerçevesinde reddedildiği, Bu itibarla; hukuka uygunluğu ortaya konulan Yönetmelik hükmü uyarınca ve ilgili kurumlardan alınan görüşler çerçevesinde tesis edildiği görülen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, davaya konu düzenlemenin, üst norm olan 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 13. maddesinin 4. fıkrasında yer alan “tehlikeli atıkların ithali yasaktır.” hükmüne uygun olmadığı ve anılan Kanun hükmünün kapsamının dava konusu Yönetmelik hükmü ile tehlikeli olan ya da olmayan bütün bitkisel yağları kapsayacak şekilde genişletilmesinin normlar hiyerarşisine aykırı olduğu, ithal edilmek istenen bitkisel yağın tehlikeli atık olmadığı, bitkisel yağların ücreti karşılığı satılabilir duruma gelmesiyle geri kazanım tesislerinin üretimlerinin düştüğü, bitkisel atık yağlar Bakanlığın atık bildirim/taşıma sistemlerine kaydedilmeden de toplanır hale geldiği için, hem mali açıdan, hem de çevre sistemleri açısından kayıt dışı piyasanın oluştuğu, kayıt dışı toplanan bu atıkların, biyodizel geri kazanım tesisleri yerine gıdaya, hayvan yemi sanayisine ve hatta kaçak akaryakıt üreticilerine teslim edilir duruma geldiği, bu sebeple temin edilebilen bitkisel atık yağın, tesisin kapasitesinin çok altında kaldığı ve üretim kapasitesinin 1/4'ün altına düştüğü, tesisin atıl kalmaması ve devamlı zarara uğramaması için, ihtiyacı olan bitkisel atık yağ açığını kapatmak ve rantabl çalışabilmek için devlet kontrolü altında ithalat yoluna başvurmaktan başka çaresinin kalmadığı, bu şekilde bitkisel atık yağ teminini takiben üretilecek biyodizelin ihraç edileceği, Atık Yönetimi Yönetmeliği’nin 4. maddesinde tehlikeli ve tehlikesiz atık tanımlarının yapıldığı, davalı idare tarafından bitkisel atık yağın tehlikeli veya tehlikesiz olduğuna dair değerlendirme yapılmadan doğrudan tehlikeli kabul edilerek başvurunun reddine karar verildiği, Atık Yönetimi Yönetmeliği’nin 4. maddesinin (ı) bendi kapsamında atıkların ithalatı veya ihracatı konusundaki hüküm ile tehlikesiz atıkların ithalatına izin veren 22. maddesinin de dikkate alınmadığı, Atık Yönetimi Yönetmeliği'nin eki olan ve “Tehlikeli Kabul Edilen Atıkların Özellikleri" konulu EK/ 3-A kısmında, bir atığın, tehlikeli olduğunun kabulü için aranan ve 16 madde halinde sayılan kıstaslar dikkate alınmadan talebin reddedildiği, aynı Yönetmeliğin E-4 atık listesine göre “yenilenebilir sıvı ve katı yağların atıkları”nın tehlikesiz atık durumunda olduğu, ithali talep edilen ürünün tehlikeli atık olmadığı ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI : Davalı Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı tarafından; Danıştay Altıncı ve Onuncu Daireleri Müşterek Kurulunca verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Davalı Ticaret Bakanlığı tarafından; davacının dahilde işleme izin belgesi talebinin reddedildiği, temel gıdalardan biri olan bitkisel yağların ithalatında uygulanan politikaların, en çok tağşiş yapılan gıdalar arasında bulunması nedeniyle hassasiyetle ele alınması gerektiği, bitkisel yağ kullanılarak elde edilen biyodizelin bünyesindeki ithal yağın tespit edilemeyebileceği dikkate alındığında bitkisel yağların ithalatına izin verilmemesi gerektiği belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Danıştay Altıncı ve Onuncu Daireleri Müşterek Kurulu kararının onanmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Davacının temyiz isteminin reddine, 2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Danıştay Altıncı ve Onuncu Daireleri Müşterek Kurulunun temyize konu 08/03/2023 tarih ve E:2021/4541, K:2023/2464 sayılı kararının ONANMASINA, 3. Kesin olarak, Ticaret Bakanlığı İhracat Genel Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işlemi yönünden oybirliğiyle, 06/06/2015 tarih ve 29378 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bitkisel Atık Yağların Kontrolü Yönetmeliği'nin 5. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi yönünden oyçokluğuyla, 11/09/2024 tarihinde karar verildi. KARŞI OY X-06/06/2015 tarih ve 29378 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bitkisel Atık Yağların Kontrolü Yönetmeliği'nin 5. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi yönünden; 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 1. maddesinde bütün canlıların ortak varlığı olan çevrenin, sürdürülebilir çevre ve sürdürülebilir kalkınma ilkeleri doğrultusunda korunmasını sağlamanın Kanun'un amacı olduğu belirtilmiş; 2. maddesinde, atığın herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü maddeyi, tehlikeli atığın fiziksel, kimyasal ve/veya biyolojik yönden olumsuz etki yaparak ekolojik denge ile insan ve diğer canlıların doğal yapılarının bozulmasına neden olan atıklar ve bu atıklarla kirlenmiş maddeleri ifade edeceği; 8. maddesinde, "Her türlü atık ve artığı, çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır" hükmüne; 11. maddesinin 1. fıkrasında, "Üretim, tüketim ve hizmet faaliyetleri sonucunda oluşan atıklarını alıcı ortamlara doğrudan veya dolaylı vermeleri uygun görülmeyen tesis ve işletmeler ile yerleşim birimleri atıklarını yönetmeliklerde belirlenen standart ve yöntemlere uygun olarak arıtmak ve bertaraf etmekle veya ettirmekle ve öngörülen izinleri almakla yükümlüdürler." hükmüne, 9., ve 10. fıkralarında, "Atıkların üretiminin ve zararlarının önlenmesi veya azaltılması ile atıkların geri kazanılması ve geri kazanılabilen atıkların kaynağında ayrı toplanması esastır. Sıfır atık yönetim sistemini kurarak belge alanlar, türlerine göre kaynağında ayrı biriktirdikleri atıklarını, Bakanlıktan çevre lisansı almış atık işleme tesislerine geri kazanımı sağlanmak üzere verebilirler. Atık yönetim plânlarının hazırlanmasına ve sıfır atık yönetim sistemine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılan yönetmelikle belirlenir ve bu çerçevede sıfır atık yönetim sisteminin kurulması ve işletilmesi zorunludur. Atıkların, doğal kaynak ve hammadde kullanımının azaltılması ve geri kazanımın artırılması amacıyla kullanılması esastır. Atıkların veya atıklardan elde edilen geri dönüştürülmüş malzemelerin kullanımına yönelik düzenlemeler ile zorunlu kullanıma ilişkin esaslar Bakanlıkça çıkarılan yönetmelikle belirlenir. Geri kazanım imkânı olmayan atıklar, yönetmeliklerle belirlenen uygun yöntemlerle bertaraf edilir." hükmüne; 13. maddesinde ise, "Tehlikeli kimyasalların belirlenmesi, üretimi, ithalatı, atık konumuna gelinceye kadar geçen süreçte kullanım alanları ve miktarları, etiketlenmesi, ambalajlanması, sınıflandırılması, depolanması, risk değerlendirilmesi, taşınması ile ihracatına ilişkin usûl ve esaslar ilgili kurum ve kuruluşların görüşleri alınarak Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir. Yönetmelik hükümlerine aykırı olarak piyasaya sürüldüğü tespit edilen tehlikeli kimyasallar ile bu kimyasalları içeren eşya, bunları satış ve kullanım amacıyla piyasaya süren kurum, kuruluş ve işletmelere toplattırılır ve imha ettirilir. Nakil ve imha için gereken masraflar ilgililerince karşılanır. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde bu masraflar, ilgili kurum, kuruluş ve işletmelerden 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsil edilir. Ticaret Bakanlığı bazı yakıtların, maddelerin, atıkların, tehlikeli kimyasallar ile bu kimyasalları içeren eşyaların ithalini, Bakanlığın görüşünü alarak yasaklayabilir veya kontrole tâbi tutabilir. Tehlikeli atıkların ithalatı yasaktır. Tehlikeli atıkların tanımı ile tehlikeli atıkların oluşum aşamasından itibaren toplanması, ayrılması, geçici ve ara depolanması, geri kazanılması, yeniden kullanılması, taşınması, bertarafı, bertaraf sonrası kontrolü, ihracatı, transit geçişi, ambalajlanması, etiketlenmesi, denetimi ve atık yönetim plânlarının hazırlanması ile ilgili usûl ve esaslar Bakanlıkça yayımlanacak yönetmelikle belirlenir." hükmüne yer verilmiştir. (Mülga) 29/6/2011 tarih ve 644 sayılı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 8. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde "Etkili bir çevre yönetimi gerçekleştirmek, atık ve kimyasalların çevre ile uyumunu sağlamak üzere gerekli ekonomik araçları belirlemek ve bu konuda standartlar geliştirmek" hükmü, (h) bendinde "Atık ve kimyasalların yönetimine ilişkin hedef, politika ve ölçütleri belirlemek" hükmü, (k) bendinde, "Yasaklanacak ve kısıtlanacak yakıt, atık ve kimyasalların ve bunlar ile çevre kirliliğine yol açabilecek diğer maddelerin ithalat ve ihracatına ilişkin ölçütleri belirlemek, uygulanmasını sağlamak" biçimindeki düzenleme, 09/07/2018 tarih ve 30473 sayılı 3. Mükerrer Resmi Gazete'de yayımlanan 02/07/2018 tarih ve 703 sayılı Anayasada Yapılan Değişikliklere Uyum Sağlanması Amacıyla Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 5. maddesi ile, 29/6/2011 tarih ve 644 sayılı KHK yürürlükten kaldırılmıştır. 10/07/2018 tarih ve 30474 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 103. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde; "Etkili bir çevre yönetimi gerçekleştirmek, atık ve kimyasalların çevre ile uyumunu sağlamak üzere gerekli ekonomik araçları belirlemek ve bu konuda standartlar geliştirmek" hükmü, (h) bendinde "Atık ve kimyasalların yönetimine ilişkin hedef, politika ve ölçütlerin belirlenmesine ilişkin çalışmaları yapmak" hükmüne, (k) bendinde "Yasaklanacak ve kısıtlanacak yakıt, atık ve kimyasalların ve bunlar ile çevre kirliliğine yol açabilecek diğer maddelerin ithalat ve ihracatına ilişkin ölçütleri belirlemek, uygulanmasını sağlamak" düzenlemesi getirilmiştir. 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 8., 11. ve 12. maddeleri ile 29/6/2011 tarih ve 644 sayılı KHK'nın 2, 8. ve 33. maddelerine dayanılarak hazırlanan 06/06/2015 tarih ve 29378 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Bitkisel Atık Yağların Kontrolü Yönetmeliği"nin 1. maddesinde; "Bu Yönetmeliğin amacı; bitkisel atık yağların oluşumundan bertarafına kadar çevre ve insan sağlığına zarar vermeden yönetiminin sağlanması, yönetiminde gerekli teknik ve idari standartların oluşturulması ve buna yönelik prensip, politika ve programların belirlenmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir." kuralı, iptali istenilen 5. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde ise, "Bitkisel atık yağların yönetimine ilişkin ilkeler şunlardır: a) Bitkisel atık yağların ithalatı yasaktır. İhracatı ve transit geçişiyle ilgili kurallar Atık Yönetimi Yönetmeliği hükümlerine tabidir." kuralı yer almıştır. Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin incelenmesinden; Çevre Kanunu'nun 13. maddesinin 4. fıkrasında tehlikeli atıkların ithalatı yasaklanmış iken, 06/06/2015 tarih ve 29378 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bitkisel Atık Yağların Kontrolü Yönetmeliği'nin dava konusu 5. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde tehlikeli olup olmadığı konusunda bir ayrım yapılmadan bitkisel atık yağların tümünün ithalatının yasaklandığı anlaşılmıştır. Bu durumda, Çevre Kanunu'nun 13. maddesinin 4. fıkrasında yer alan tehlikeli atıkların ithalatının yasaklanmasına ilişkin kısıtlayıcı hükmün kapsamını tehlikeli olan ya da olmayan bütün bitkisel atık yağları kapsayacak şekilde genişleten dava konusu Yönetmelik hükmünün, Çevre Kanunu'nun 13. maddesinin 4. fıkrasına aykırı olduğu açıktır. Bu itibarla, 06/06/2015 tarih ve 29378 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bitkisel Atık Yağların Kontrolü Yönetmeliği'nin 5. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin iptaline karar verilmesi gerekmektedir. Açıklanan nedenle, Bitkisel Atık Yağların Kontrolü Yönetmeliği'nin 5. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi yönünden davacının temyiz isteminin kabulü ile Danıştay Altıncı ve Onuncu Daireleri Müşterek Kurulu kararının bozulması gerektiği oyuyla, kararın bu kısmına katılmıyorum.