Danıştay Dava Dairesi · E. 2023/4216 · K. 2024/1142

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2023/4216 E.  ,  2024/1142 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/4216 Karar No : 2024/1142 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Başkanlığı/... VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... İçerik Hizmetleri ve Prodüksiyon Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, kanuni ve iş merkezi yurt dışında bulunan ortağından temin ettiği faizsiz kredinin, sermayeye eklenmek üzere gönderildiği dolayısıyla finansman hizmeti olmadığı yolundaki ihtirazi kaydıyla 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9. maddesine göre sorumlu sıfatıyla 2019 yılının Ocak dönemi için verilen katma değer vergisi beyannamesi üzerine gerçekleşen tahakkukun ihtirazi kayda konu kısmının kaldırılması ve ödenen tutarın yasal faiziyle iadesi istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin yurt dışında mukim tek ortağı olan...'den şirket sermayesine eklenmek üzere 03/01/2019 tarihinde 70.000.000-Amerikan Doları tutarında faizsiz kredi aldığı olayda, davacı şirketin tek ortağı olan yurt dışında bulunan şirketten kredileri temin ettikten sonra 3 ay içinde söz konusu kredilerin bir kısmını sermaye artırımına konu ettiği hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, diğer yandan davalı idare tarafından davacının aldığı bu krediler için yurt dışında bulunan şirkete faiz ödemesinde bulunduğu yönünde herhangi bir bilgi ve belgenin dava dosyasına sunulmadığı görüldüğünden, vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetinin esas olduğu yolundaki vergilendirme prensibi göz önünde bulundurulduğunda sermaye artırımı amacıyla faizsiz olarak verilen kredilere istinaden 2019 yılının Ocak dönemine ilişkin yapılan katma değer vergisi tahakkukunda hukuka uygunluk bulunmadığı, davacıdan fazla ve yersiz olarak tahsil edildiği sonucuna varılan verginin tahsili tarihinden işbu karara göre iadesi tarihine kadar geçen süre için tecil faiziyle iadesi gerektiği gerekçesiyle 2019 yılının Ocak dönemine ait katma değer vergisi beyannamesi üzerine gerçekleştirilen tahakkukun ihtirazi kayda konu kısmı kaldırılmış ve tecil faiziyle iadesine hükmedilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının yurt dışında mukim ortağından kullandığı faizsiz kredinin, 6802 sayılı Gider Vergileri Kanunu'nun 28 vd. maddeleri hükümleri uyarınca banka ve sigorta muameleleri vergisi kapsamına giren işlemlerden bu nedenle de 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 17.maddesinin 4.fıkrasının (e) bendi hükmü uyarınca katma değer vergisinden müstesna olmadığı, söz konusu kredinin sermayeye eklenmek üzere gönderildiğine dair yazılı bir karar bulunmadığı gözetildiğinde emsallerine uygun bir faiz oranı belirlemek suretiyle sorumlu sıfatıyla verilen katma değer vergisi beyannamesi uyarınca gerçekleşen tahakkukta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 05/03/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.