Danıştay Vergi Dairesi · E. 2023/4495 · K. 2024/1757

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2023/4495 E.  ,  2024/1757 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y DOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2023/4495 Karar No : 2024/1757 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Başkanlığı-... (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2017 yılına devreden zarar tutarının "0,00 TL" olduğu, kasasında nakit ihtiyacının üzerinde bulunan parayı transfer fiyatlandırması yoluyla ortaklarına kullandırmak suretiyle elde ettiği faiz gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017 yılı için re’sen tarh edilen kurumlar vergisi ve tüm dönemlere ilişkin geçici vergi ile bu vergiler üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353/1.maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu cezalı tarhiyatların; 2017 yılına devreden zarar tutarının "0,00 TL" olarak dikkate alınması gerektiği yönündeki tespite istinaden davacının 2017 yılı geçici vergi beyannameleri ile 2017 yılı kurumlar vergisi beyanlarının yeniden düzenlenmesi neticesinde salınan kısmı yönünden; olayda hesaplanan kurumlar vergisi ile geçici vergi matrahının nedenlerinden biri olan ve 2017 yılına devreden zarar tutarının "0,00 TL" olarak dikkate alınmasından kaynaklı olup, davacının beyanlarının değiştirildiği 2016 yılı için düzenlenen ... tarih ve ... ve ... sayılı vergi inceleme raporlarına istinaden yapılan tarhiyata karşı açılan dava sonucunda Mahkemelerince ... tarih E:..., K:... sayılı kararla, davacı adına yapılan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile geçici vergi tarhiyatında hukuka uyarlık görülmediği sonucuna ulaşılarak, cezalı tarhiyatlar yönünden davanın kabulüne karar verildiği, dolayısıyla 2016 yılı beyannamesinde yer alan devreden zarar tutarında her hangi bir değişiklik olmadığından, cezalı tarhiyatların bu kısmında hukuka uyarlık görülmediği, dava konusu cezalı tarhiyatların; davacı şirketin 2017 yılı vergilendirme döneminde kasasında, nakit ihtiyacının üzerinde bulunan parayı transfer fiyatlandırması yoluyla ortaklarına örtülü olarak kullandırmak suretiyle elde ettiği faiz gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle salınan kısmı yönünden; her ne kadar davacı tarafından günlük nakit ihtiyacının 250.000,00-TL olduğu ifade edilmiş ve bu tutarın üstü vergi inceleme elemanınca dikkate alınmak suretiyle faiz hesaplaması yapıldığı görülmekte ise de; davacının kasada geçmiş döneme ilişkin olarak kaydi olarak gözüken bu tutarları ortaklara kullandırdığı ve bunun karşılığında faiz geliri elde ettiğine ilişkin somut bir tespitin yapılamadığı, bu paraların mal veya hizmet alımında kullanılmadığı ya da bu paraların şahsi menfaat sağlamaya yönelik olarak ortağa kullandırıldığı hususu araştırılıp gerçekten şirket kaynaklarının ortaklara karşılıksız olarak kullandırılması sonucu örtülü kazanç dağıtımında bulunulduğunun açıkça ve hukuken geçerli şekilde ortaya konulamadığı, ortaklar cari hesabı ya da ortakların banka hesapları üzerinde bir araştırma yapılmaksızın, varsayımdan yola çıkılarak matrah farkı bulunduğu anlaşıldığından, somut tespit bulunmaksızın dönem matrahına ilave edilen bu tutarda ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyatlar ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu belirtilerek davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Asıl amacı kâr elde etmek olan ticari bir işletmenin kasasındaki parasını gelir getirici faaliyetlerde veya yatırım araçlarında değerlendirmemesinin iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymadığı, ticari işletmelerin kasalarındaki parayı yatırım araçlarında değerlendirmek suretiyle en yüksek getiriyi sağlamaya çalıştıkları ve kasalarında atıl olarak para tutmadıklarını, bunun aksi olduğu takdirde, şirkete ait paraların kasa hesabında görünmesine rağmen şirket ortakları tarafından çekilerek çeşitli yatırım araçlarında değerlendirildiği ve elde edilen gelirin şirket dönem kârına yansıtılmadığı sonucuna ulaşıldığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan, temyize konu kararda atıf yapılan karar Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 17/04/2024 tarih ve E:2023/4497, K:2024/1755 sayılı kararıyla onanmıştır. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Davalının temyiz isteminin reddine, 2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 17/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.