Danıştay Dava Dairesi · E. 2023/6138 · K. 2024/1828

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2023/6138 E.  ,  2024/1828 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y DOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2023/6138 Karar No : 2024/1828 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Malmüdürlüğü-... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Gıda San. ve Isı İnş. Tic. Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2016 yılı kurumlar vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K...sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen ... tarih ve ...sayılı vergi tekniği raporu ile ... tarih ve ...sayılı vergi inceleme raporunun birlikte değerlendirilmesinden; davacı şirket tarafından düzenlenen faturaların gerçek mal ve hizmet teslimine dayanmayan komisyon karşılığı düzenlenen sahte faturalar olduğu sonucuna varıldığından dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Mükelleflerin münhasıran sahte fatura düzenlemek amacıyla faaliyet gösterdiği, dolayısıyla kazancının tamamının sahte fatura ticaretinden kaynaklanan komisyon gelirinden oluştuğundan bahisle mükellefler adına tarhiyat yapılabilmesi için ana sözleşmede yazılı ve mükellef kaydına konu faaliyetlerin gerçekleştirilmeyerek, tüm faturaların komisyon karşılığı düzenlendiğinin açıkça ortaya konulmasını gerektiği, bununla birlikte mükellefiyet kaydına konu faaliyetlerin yürütüldüğü, bunun yanı sıra sahte fatura ticaretinin de yapıldığı iddia edilen mükellefler hakkındaki incelemelerde ise sahte fatura tutarları ile gerçek bir emtia veya hizmet teslimi karşılığı düzenlenen fatura tutarlarının ayrı ayrı tespitinin zorunlu olduğu ve vergilendirilmesi gereken komisyon gelirinin, yalnızca sahte olduğu sonucuna ulaşılan fatura tutarları için belirlenmesi gerektiği, olayda, davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki saptamalar şirketin bir kısmı gerçek bir emtia ve hizmet ifasına dayanmayan satış faturaları düzenlendiğini ortaya koymakta ise de raporda; uyuşmazlığa konu dönemde fındık ticareti ile iç fındık üretimi ve ticareti faaliyetlerinde bulunduğu anlaşılan davacı şirketin bu faaliyetine ilişkin teslimleri karşılığında düzenlediği fatura tutarları ortaya konulmadan, 213 sayılı Kanunun 134. maddesinde öngörülen amaca ve gerçek gelirin vergilendirilmesi ilkesine aykırı olarak yapılan inceleme sonucu, faturalarının tamamının bir emtia veya hizmet ifası olmaksızın komisyon karşılığı düzenlendiğinden bahisle yapılan tarhiyatta ve davanın reddi yolundaki Vergi Mahkemesi kararında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, Mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiğinin hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda somut tespitlerle ortaya koyulduğu, söz konusu vergi tekniği raporu dikkate alınmak suretiyle yapılan cezalı tarhiyatların hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Davalının temyiz isteminin reddine, 2.... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının ONANMASINA, 3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi...Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 18/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.