Danıştay Vergi Dairesi · E. 2023/6265 · K. 2024/2688

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2023/6265 E.  ,  2024/2688 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/6265 Karar No : 2024/2688 TEMYİZ EDENLER : 1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ... 2-(DAVACI) ... Ayakkabı Pazarlama İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı adına, 2018 yılında beyanlarının düzeltilmesinden kaynaklanan Ekim döneminden ve 2018 yılında bir kısımı alımlarını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle Aralık döneminden devreden indirilebilecek katma değer vergisinin azaldığı gözetilerek yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2020 yılının Şubat ila Ağustos dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile Şubat ila Haziran dönemleri için bir kat, Temmuz ve Ağustos dönemleri için ise tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın önceki yıldan devreden indirilecek katma değer vergisi yönünden bağlı olduğu 2019 yılının Şubat, Nisan ila Haziran, Eylül ve Ekim dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin Mahkemelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla kaldırıldığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının, tarhiyatın, 2018 yılının Ekim döneminden devreden katma değer vegisinin düzeltilmesinden kaynaklanan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu değinilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir. Tekerrür hükümleri gereğince artılan vergi ziyaı cezasının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu ise 2020 yılında kesinleşen cezanın tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle reddedilmiştir. ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., ... K:..., ... sayılı kararlarının Dairelerinin ... tarih ve E:..., ... K:..., ... sayılı kararlarıyla 2018 yılının Mart, Nisan ve Ekim ve 2019 yılının Şubat, Nisan ila Haziran, Eylül ve Ekim dönemlerine ilişkin tarhiyatın sahte fatura kullanımından kaynaklanan kısmı yönünden davanın reddine karar verildiğinden, dava konusu tarhiyatın önceki yıllardan sahte fatura kullanımından kaynaklanan kısmında da hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusu bu bakımdan kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının değinilen hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra dava bu yönden reddedilmiştir. TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasın bozulması istenilmektedir. Davacı tarafından, kayıtlarına alınan faturaların sahte olmadığı, aksi yöndeki tespit ve değerlendirmelerin varsayıma dayandığından yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz istemlerinin reddine, 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA, 3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına, 4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 07/05/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.