Danıştay Vergi Dairesi · E. 2023/7564 · K. 2024/3568

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2023/7564 E.  ,  2024/3568 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/7564 Karar No : 2024/3568 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ...Grup Taahhüt Turizm Hizmet ve İşletmecilik Ticaret Sanayi Limited Şirketi ... İSTEMİN KONUSU : Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararı uyarınca davayı yeniden inceleyen ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı şirketin kayıtlarına intikal ettirdiği sahte faturalarla maliyetlerini artırarak kurum kazancını azalttığı yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunu done alan takdir komisyonu kararına dayanılarak 2009 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile aynı yılın tüm dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatların dayanağı takdir komisyonu kararlarında matrahın bulunuş yöntemi ve belirlenmesine yönelik herhangi açıklama yapılamdan soyut ve genel ifadelerle matrah takdiri yoluna gidildiği gibi davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda da sahte fatura kullanmak suretiyle maliyetlerin artırıldığına yönelik somut bir tespit bulunmadığı anlaşıldığından dava konusu cezalı vergilerde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle kaldırılmıştır. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Dava konusu tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. Temyize konu Vergi Mahkemesi kararının ONANMASINA, 3. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş gün içinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 29/05/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. (X)-KARŞI OY : Bakılmakta olan dava, davacı şirket adına, kayıtlarına intikal ettirdiği sahte faturalarla maliyetlerini artırarak kurum kazancını azalttığı yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunu done alan takdir komisyonu kararına dayanılarak 2009 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve aynı yılın tüm dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemiyle açılmıştır. 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 3. maddesinin (B) işaretli bendi ile vergilendirmede vergiyi doğuran olayın ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olacağı ve bu durumun yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre olağan olmayan bir durumu iddia edenin bu iddiasını ispatlamakla yükümlü olacağı kurala bağlanmıştır. Davacı adına tanzim edilen vergi tekniği raporunun incelenmesinden; usulüne uygun şekilde tebliğ edilen yazı ile istenilmesine karşın yasal defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmediği, davacı şirketin mal alımı ve ortaklık yönünden ilişkili olduğu dava dışı ... Sağlık... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile ... Güvenlik... Limited Şirketi hakkında yapılan vergi incelemelerinde, bu şirketlerin kanuni temsilcileri tarafından, cirolarını yüksek göstermek suretiyle kamu ihalelerine girebilmek amacıyla grup şirketlerinin birbirlerine fatura düzenlediklerini ifade ettikleri ve davacının da aralarında bulunduğu altı grup firmasının aynı adreste faaliyet gösterdiklerinin tespit edildiği anlaşılmıştır. Yukarıdaki yasal düzenleme bağlamında, olayda ispat yükü, eleştiri konusu alımlara ilişkin faturaları düzenleyen adı geçen mükelleflerin bu faturaların gerçek bir ticari faaliyete dayanmadığını kabul etmesi karşısında davacıya düştüğünden ve davacı tarafından da söz konusu alımların gerçek olduğu ortaya konulamadığından, ayrıca davacı tarafından, dava dilekçesinde de haklılığını ortaya koymaya yönelik delil ve hukuka aykırılık iddialarını ileri sürme imkanı mevcut iken dava dosyasında bu tespitlerin doğru olmadığı hakkında bir şey sunulmamıştır. Bu bakımdan aksi gerekçeyle tarhiyatı kaldıran Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği görüşüyle karara katılmıyoruz.