Danıştay Vergi Dairesi · E. 2023/8762 · K. 2024/926

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2023/8762 E.  ,  2024/926 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y DOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2023/8762 Karar No : 2024/926 TEMYİZ EDENLER : 1-(DAVALI) ...Vergi Dairesi Başkanlığı VEKİLİ : Av. ... 2-(DAVACI) ... VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenleyerek elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2016 yılı için re’sen tarh edilen gelir vergisinin ve tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması ile vergi tekniği raporu ve takdir komisyonu kararının iptali istemine ilişkindir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararına uyarak dosyayı yeniden incelemek suretiyle; Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden; davacının yıl içinde üç ayrı firmadan aldığı sprey boyaların adet ve tutarına göre ortalama alış fiyatının 0,30-TL olarak hesaplandığı, kendi ifadesine göre sprey boya satış fiyatının 0,35-TL olduğu, ancak, inceleme elamanınca 400ml'lik sprey boya üretimi için gereken ilk malzeme, işçilik, genel üretim, pazarlama ve satış giderleri ile satış fiyatları hususlarında piyasa araştırması yapıldığı, bu araştırmaya göre; davacının aldığı ve sattığı fiyattan sprey boya alınıp satılamayacağı, piyasada satış fiyatlarının 6,50-7,00 TL civarında olduğu, kaldı ki, davacının beyan ettiği satış fiyatı ve satışlarının tamamının yazar kasa fişiyle tevsik edildiği, bir günde satılan sprey boya adet ve satış tutarları dikkate alındığında; kullanım alanına göre, perakende olarak bir müşterinin bu kadar çok sayıda sprey boya almasının ticari teamüllere uygun olmadığı, ilgili dönemde yazar kasa fişiyle 3.812.065 adet sprey boya satılmış görünmesine ve davacı tarafından dönem başı stokunun 12.430.475 adet olduğu ifade edilmesine karşın 30/06/2016 tarihli yoklamada, mükellefin iş yeri adresinin boş olduğu, deposunun kapalı olduğu ve ticaretine 30/06/2016 tarihinde son verdiği hususlarının tespit edildiği anlaşıldığından, davacı tarafından ilgili yılda düzenlenen ödeme kaydedici cihaz fişlerinin gerçek mal teslimine dayanmayan sahte belgeler olduğu sonucuna ulaşıldığı, takdir komisyonunca yüzde on kar oranı uygulanmak suretiyle matrah belirlenmiş ise de, somut tespit ya da açıklama yapılmadan, kar oranının yüzde on olarak uygulanmasının hukuka aykırı olduğu, bu durumda, davacı tarafından ilgili dönemde düzenlenen sahte belgeler üzerinden yerleşik Danıştay içtihatları ile kabul gören yüzde iki komisyon geliri dikkate alınmak suretiyle hesaplanacak matrah üzerinden gelir vergisi tarh edilmesi ve vergi kaybına 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinde yazılı fiille yol açıldığından vergi ziyaı cezasının üç kat kesilmesi gerektiği sonucuna ulaşıldığından, dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin yüzde iki komisyon geliri üzerinden hesaplanacak matraha isabet eden kısmında hukuka aykırlık, bunu aşan kısmında hukuka uygunluk görülmediği, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle arttırılan kısmının, artırım tutarının kesinleşen cezadan (kesinleşen birden fazla ceza olması durumunda bunlardan tutar itibarıyla en yükseğinden) fazla olamayacağı yolundaki kural karşısında, tekerrüre esas alınan kesinleşen ceza tutarı olan 425,71-TL'ye isabet eden kısmında hukuka aykırılık, belirtilen tutarı aşan kısmında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu cezalı tarhiyatın yüzde iki komisyon geliri üzerinden hesaplanan matrahı aşan kısmı ile tekerrür nedeniyle artırılan vergi ziyaı cezası tutarının 425,71-TL'yi aşan kısmının iptaline karar verilmiştir. TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: DAVACININ İDDİALARI: Vergi matrahının somut tespit ve verilere dayanmadığı, takdir komisyonunca yeterli araştırma yapılmadan matrah takdir edildiği, vergi ziyaı cezasının varsayıma dayalı olarak kesildiği, vergi tekniği raporunun hukuki dayanaktan yoksun olduğu, cezalı tarhiyatın tümüyle kaldırılması gerektiği iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir. DAVALININ İDDİALARI: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda komisyon gelirinin yüzde iki üzerinden hesaplanmasının mümkün olmadığı belirtilerek yüzde on üzerinden hesaplandığı, komisyon gelirinin yüzde ikiyi aşan kısmı ile vergi ziyaı cezasında tekerrür nedeniyle yapılan artırımın tekerrüre esas ceza tutarını aşan kısmında da hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; Tarafların temyiz istemlerinin reddine, ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, Temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca aleyhe onanan kısım üzerinden hesaplanacak nispi harcın alınmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ...Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 28/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.