Danıştay Dava Dairesi · E. 2024/4313 · K. 2024/5928

Danıştay 12. Daire Başkanlığı         2024/4313 E.  ,  2024/5928 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y ONİKİNCİ DAİRE Esas No : 2024/4313 Karar No : 2024/5928 TEMYİZ EDEN (DAVACI) :... VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVALI) :... Genel Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Aydın ili, Sultanhisar Tapu Sicil Müdürlüğünde 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4/B maddesi kapsamında idari destek görevlisi olarak görev yapan davacının, re'sen emekliye sevk edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ve bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; 657 sayılı Kanun'un 4. maddesinin mülga (C) fıkrasının ikinci paragrafı kapsamında yer alanlardan sözleşmeli personel pozisyonlarına atananların istihdam sürelerinin hiçbir şekilde sosyal güvenlik kurumlarından yaşlılık veya malullük aylığı almaya hak kazandıkları tarihi geçemeyeceğinin anlaşıldığı; uyuşmazlıkta, anılan hüküm kapsamında bulunduğu sabit olan davacının, yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından bildirilmesi üzerine tesis edilen sözleşmesinin feshedilerek ilişiğinin kesilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : 7438 sayılı Kanun ile yaş şartı dışındaki diğer şartları taşıyan personelin isteği halinde ilgili mevzuatta belirlenen gerekli yaşı beklemeden emekli olabilme hakkı getirilen düzenleme gerekçe gösterilerek isteği dışında emekli edilerek ilişiğinin kesildiği, 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 95.maddede sayılan geçici maddelerin yaş şartı aranmaksızın uygulanmasının ancak talep halinde mümkün olacağı, 7438 sayılı Kanun'dan faydalanmak istemeyen personelin isteği dışında emekli edilemeyeceği, emeklilik hakkının aleyhe sonuç doğuracak şekilde öne alınarak müvekkilin ilişiğinin kesilmesinin hukuk güvenliği, idari istikrar, belirlilik ve kazanılmış hak ilkelerini de anlamsız kıldığı, dava konusu işlemin hukuka ve mevzuata aykırı olduğu ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ... DÜŞÜNCESİ : İhtilâf, 657 sayılı Kanun’un 4/B maddesi kapsamında istihdam edilen kamu personelinin 03/03/2023 tarih ve 32121 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7438 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile 5510 sayılı Kanun’a eklenen geçici 95. madde düzenlemesi, sebep unsuru olarak gösterilerek 657 sayılı Kanun’un geçici 43. maddesi uyarınca re’sen emekliye sevk edilmesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Mer’i mevzuatta aynı konuyu düzenleyen birden fazla düzenleme olduğunda tatbik edilecek normun belirlenmesi için konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır. 657 sayılı Kanun'un geçici 43. maddesine göre sözleşmeli personel pozisyonlarına atananların istihdam sürelerinin kayıtsız şartsız sosyal güvenlik kurumlarından yaşlılık veya malullük aylığı almaya hak kazandıkları tarihi geçemeyeceği yönünde olup, farklı hukukî durumlara özgü olarak değişiklik göstermediği görülmektedir. Ancak 5510 sayılı Kanun’un geçici 95. maddesi ile bir düzenleme getirilmiş, yaş koşulu dışındaki diğer şartların sağlanması ve talep edilmesi halinde erken emeklilik imkanı getirilmiştir. Şu duruma göre, karşımıza aynı konu hakkında bir tarafta genel kanunda kabul edilen yasa kuralı, bir tarafta özel nitelikte yasada yer alan düzenleme çıkmaktadır. Bu nedenle sorunun normlar hiyerarşisi kurallarına göre çözümlenmesi gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır. Dolayısıyla, öncelikle genel kanun-özel kanun ilişkisine değinilmesi faydalı olacaktır. Normlar hiyerarşisi, hukuk normlarının derece ve kuvvetini belirlemekte ve bir hukuk düzeninde var olan normların çokluğu anlamına gelmektedir. Aynı düzeyde yer alan iki hüküm arasında çelişki varsa, özel hüküm niteliğindeki uygulanır. Genel hüküm niteliğindeki ise ihmal edilir. Genel hüküm-Özel hüküm tespitinde, her hükmün içeriği dikkate alınır. Çoğunlukla genel hüküm, düzenlediği konuyu ana hatlarıyla düzenler. Özel hüküm ise, genel hükümde düzenlenen şeyin belli bir parçasını, belirli bir türünü düzenler.( Kemal Gözler, Hukuka Giriş, 17. Baskı, 2020, s. 382 vd.) Hukuk normları hiyerarşisinde aynı hususla ilgili farklı düzenlemeler içeren eşit hiyerarşik statüyü paylaşan normların var olması hâlinde mevcut olaya uygulanacak hukuk normları “genel kanun - özel kanun” ilişkileri göz önünde bulundurularak tespit edilmelidir. Bu bağlamda, içerdiği konular açısından her olaya veya herkese uygulanması mümkün olan kanunlar “genel kanun”, buna karşılık belirli olaylara veya belli durumlara uygulanan kanunlar ise “özel kanun” olarak tasnif edilmektedir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/09/2021 tarihli kararı). “Yasaların çatışması” olarak da adlandırılan bu gibi durumlarda sonraki norm, öncekinin yerini alır (lex pasterior deraget priori); özel kanun, genel kanundan önce gelir (lex specialis per generalem non deregatur); açık anlamlı norm, kapalı anlamlı normdan önce gelir biçiminde kabul edilen temel ilkelerden yararlanılmalıdır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 02/04/2019 tarihli kararı). Yukarıdaki bilgiler ve belirtilen ilkeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; 5510 sayılı Kanun’a eklenen geçici 95. maddesinde yer alan düzenlemenin amacı, özü ve ruhu birlikte ele alındığında; 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa eklenen Geçici 43. maddesine göre özel nitelikte ve sonraki düzenleme olduğu açıktır. Bu durumda 5510 sayılı Kanun’un özel ve sonraki düzenleme içeren geçici 95. maddesi hükmünün; genel ve önceki nitelikteki, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun geçici 43. maddesi hükmüne nazaran uygulama önceliğine sahip olduğu tartışmasızdır. Bu bağlamda, emekliye sevk edilmesine yönelik bir talebi bulunmayan davacı hakkında tesis edilen dava konusu idari işlemin iptali gerektiğinden, davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü: İNCELEME VE GEREKÇE: MADDİ OLAY : Aydın ili, Sultanhisar Tapu Sicil Müdürlüğünde 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4/B maddesi kapsamında idari destek görevlisi olarak görev yapan davacının, re'sen emekliye sevk edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ve bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının ödenmesine karar verilmesi istemiyle temyizen incelenen dava açılmıştır. İLGİLİ MEVZUAT: Anayasanın "Çalışma hakkı ve ödevi" başlıklı 49. maddesinde; "Çalışma, herkesin hakkı ve ödevidir. Devlet, çalışanların hayat seviyesini yükseltmek, çalışma hayatını geliştirmek için çalışanları ve işsizleri korumak, çalışmayı desteklemek, işsizliği önlemeye elverişli ekonomik bir ortam yaratmak ve çalışma barışını sağlamak için gerekli tedbirleri alır." hükmüne yer verilmiştir. 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. maddesinin birinci fıkrasının "Geçici Personel" başlıklı (mülga) (C) bendinde; "Geçici personel, bir yıldan az süreli veya mevsimlik hizmet olduğuna Devlet Personel Başkanlığı ve Maliye Bakanlığı'nın görüşlerine dayanılarak Bakanlar Kurulu'nca karar verilen görevlerde ve belirtilen ücret ve adet sınırları içinde, sözleşme ile çalıştırılan ve işçi sayılmayan kimselerdir. Özelleştirme uygulamaları sebebiyle iş akitleri kamu veya özel sektör işverenince feshedilen ve 24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı Kanun kapsamında diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakil hakkı bulunmayan personel de bu fıkra kapsamında yaşlılık veya malullük aylığı almaya hak kazanıncaya kadar istihdam edilebilir." düzenlemesine yer verilmiştir. 01/02/2018 tarihinde kabul edilen Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabul Edilmesine Dair 7079 sayılı Kanun'un 17. maddesiyle 657 sayılı Devlet Memurları Kanunun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (C) bendi yürürlükten kaldırılmış, (mülga) (C) bendinde yer verilen hükümlere aynı maddenin (B) bendinde de yer verilmiş olup, anılan hükümler; son haliyle "Bir yıldan az süreli veya mevsimlik hizmet olduğuna Cumhurbaşkanınca karar verilen görevlerde (…) sözleşme ile çalıştırılanlar da bu fıkra kapsamında istihdam edilebilir. Özelleştirme uygulamaları sebebiyle iş akitleri kamu veya özel sektör işverenince feshedilen ve 24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun kapsamında diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakil hakkı bulunmayan personel de bu fıkra kapsamında yaşlılık veya malullük aylığı almaya hak kazanıncaya kadar istihdam edilebilir. Bu kapsamda istihdam edileceklerin sayısı, öğrenim durumlarına göre çalışma şartları ve bunlara ödenecek ücretler ile diğer hususlar Cumhurbaşkanınca belirlenir." şeklinde düzenlenmiştir. Söz konusu değişikliğin yapıldığı 7079 sayılı Kanun'un 18. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa eklenen Geçici 43. maddede de; "Kamu kurum ve kuruluşlarında 4/12/2017 tarihi itibarıyla, adam/ay esasına göre kısmi süreli çalıştırılmakta olanlar ile saat ücreti karşılığı çalışmakta olanlar hariç olmak üzere bu Kanunun 4 üncü maddesinin (mülga) (C) bendinin kapsamında tahsis edilmiş geçici personel pozisyonlarında çalışmakta olanlar, pozisyonlarının tahsis edildiği teşkilat ve birimde, halen yürütmekte oldukları hizmetleri aynı şekilde yerine getirmeye devam etmek üzere, bu Kanunun 4 üncü maddesinin (B) fıkrası kapsamında ihdas edilecek sözleşmeli personel pozisyonlarına bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren doksan gün içinde kurumlarınca geçirilirler. (...) 4 üncü maddenin (mülga) (C) bendinin ikinci paragrafı kapsamında yer alanlardan sözleşmeli personel pozisyonlarına atananların istihdam süreleri hiç bir şekilde sosyal güvenlik kurumlarından yaşlılık veya malullük aylığı almaya hak kazandıkları tarihi geçemez." kurallarına yer verilmiştir. 30/03/2018 tarih ve 30376 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 26/03/2018 tarih ve 2018/11587 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 2. maddesiyle Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslara eklenen Ek 9. maddesinde; "24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde özelleştirme programına alınan kuruluşların (iştirakler hariç) kısmen veya tamamen satışı nedeniyle kamu tüzel kişiliğinin sona ermesi, devredilmesi, küçültülmesi, faaliyetlerinin durdurulması, kapatılması, tasfiye edilmesi halinde veya diğer sebeplerle bu kuruluşlarda programa alınma tarihi itibarıyla İş Kanunu hükümlerine tabi daimi işçi statüsünde istihdam edilen ve 4046 sayılı Kanunun değişik 22 nci maddesine göre nakil hakkı bulunmayan personelden iş sözleşmesi özelleştirme tarihinden önce kamu tarafından veya özelleştirme tarihinden sonra özel sektör tarafından kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona erdirilenler 657 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi kapsamında istihdam edilir. (...) Söz konusu personelden; yükseköğrenim mezunu olanların “idari büro görevlisi” unvanlı pozisyonlara, diğerlerinin ise “idari destek görevlisi” unvanlı pozisyonlara atama teklifleri yapılır (...) Bu madde kapsamında istihdam edilecek personelin sözleşmeleri, 5510 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yaşlılık veya malullük aylığına hak kazandıkları tarihte sona erer. Söz konusu tarih kurumlarınca Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığından talep edilir." hükmüne; Geçici 11. maddesinin 3. fıkrasında ise; "657 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (mülga) (C) bendinin ikinci paragrafı kapsamında yer alanlardan bu madde uyarınca sözleşmeli personel pozisyonlarına atananların sözleşmeleri, 5510 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yaşlılık veya malullük aylığına hak kazandıkları tarihte sona erer. Söz konusu tarih kurumlarınca Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığından talep edilir." hükmüne yer verilmiştir. 26/01/2023 tarih ve 32085 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Devlet Memurları Kanunu ve Bazı Kanunlar İle 663 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair 7433 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na eklenen Geçici 48. madde ile kamu kurum ve kuruluşlarının merkez ve taşra teşkilatı ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlarda sözleşmeli personel pozisyonlarında çalışmakta olanlardan, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte sözleşmesi devam eden ve 48 inci maddede belirtilen genel şartları taşıyanlardan, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren otuz gün içinde yazılı olarak başvuranlara memur kadrolarına atanma hakkı tanınmıştır. 03/03/2023 tarih ve 32121 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ile 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair 7438 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'na eklenen Geçici 95. maddede, "Bu maddenin yürürlük tarihinden sonra aylık bağlanması için talepte bulunanlardan 506 sayılı Kanunun geçici 81 inci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi, 1479 sayılı Kanunun geçici 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 2925 sayılı Kanunun geçici 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi ve 5434 sayılı Kanunun geçici 205 inci maddesi hükümlerine göre yaşlılık veya emekli aylığı bağlanacak olanlar, söz konusu hükümlerde yaş dışındaki diğer şartları taşımaları halinde yaşlılık veya emekli aylığından yararlanırlar. Bu fıkra esas alınarak geriye dönük herhangi bir ödeme yapılmaz ve geriye dönük hak talep edilemez." düzenlemesine yer verilmiş olup, bu kapsamda bulunan ilgililerin diğer şartları taşımaları durumunda yaş koşulu aranmadan talepleri halinde emekli olabilmelerine olanak tanınmıştır. HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Yukarıda açık metinlerine yer verilen mevzuat hükümleri gereğince, özelleştirme uygulamaları kapsamında kamu kurum ve kuruluşlarında 657 sayılı Kanunun (mülga) 4. maddesinin birinci fıkrasının (C) bendi kapsamında geçici personel olarak istihdam edilenlerin, 01/02/2018 tarihinde kabul edilen 7079 sayılı Kanun'un 18. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na eklenen Geçici 43. madde uyarınca, anılan Kanunun 4. maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi kapsamında ihdas edilecek sözleşmeli personel pozisyonlarına geçirildikleri, bu kapsamda (özelleştirme uygulamaları nedeniyle) sözleşmeli personel pozisyonuna geçirilenlerin, ancak sosyal güvenlik kurumlarından yaşlılık veya malullük aylığı almaya hak kazandıkları tarihe kadar istihdam edilebilecekleri; bir başka ifadeyle, emekliliğe hak kazandıkları tarihte istihdamlarına son verileceği anlaşılmaktadır. Anayasa Mahkemesi’nin bir çok kararında belirtildiği üzere hukuk devleti; eylem ve işlemleri hukuka uygun, insan haklarına saygılı, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren, her alanda adil bir hukuk düzeni kurup bunu geliştirerek sürdüren, hukuki güvenliği sağlayan, Anayasa’ya aykırı durum ve tutumlardan kaçınan, hukuk kurallarıyla kendini bağlı sayan ve yargı denetimine açık olan devlettir. Kişilerin hukuka güveni, hukuk devleti yönünden önemli olup kişilerin bu güveninin yine hukuk tarafından korunması asıldır ve bu koruma, hukukî güvenlik ilkesi olarak adlandırılmaktadır. Hukuk güvenliği ilkesi hukuk normlarının öngörülebilir olmasını, bireylerin tüm eylem ve işlemlerinde devlete güven duyabilmesini, devletin de yasal düzenlemelerinde bu güven duygusunu zedeleyici yöntemlerden kaçınmasını gerekli kılar. Kanunlara güvenerek hayatını yönlendiren, hukuki iş ve işlemlere girişen bireyin, bu kanunların uygulanmasına devam edileceği yolunda oluşan beklentisinin mümkün olduğunca korunması, hukuki güvenlik ilkesinin gereği olup; bu husus, Anayasa Mahkemesi kararları ve istikrar kazanmış Danıştay kararlarında da vurgulanmıştır. Dava dosyasının incelenmesinden; davacının, 2010 tarihinden itibaren 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4/C maddesi kapsamında geçici personel olarak İzmir Tapu ve Kadastro Bölge Müdürlüğü bünyesinde görevlendirildiği, 2018 tarihi itibariyle 4/B maddesine tabi sözleşmeli personel statüsüne geçişinin gerçekleştirildiği; idari destek görevlisi unvanı ile görev yapmakta iken emekliliğe hak kazandığı gerekçesiyle emekliye sevk edildiği; anılan kararın iptali ile yoksun kaldığı parasal haklarının ödenmesine karar verilmesi istemiyle temyizen incelenen davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar, davalı idarece; "657 sayılı Kanun'un geçici 43. maddesinin 6. fıkrasında, 4/C geçici personel statüsünden 4/B sözleşmeli personel pozisyonlarına geçirilen personelin yaşlılık aylığı almaya hak kazandığı tarihte sözleşmelerinin sona ereceğinin düzenlendiği ve mezkûr düzenlemenin bağlayıcı olduğu, davacının 5510 sayılı Kanun'un 95. maddesi uyarınca yaşlılık aylığı almaya hak kazanıp kazanmadığına ilişkin Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nden bilgi istenildiği, cevabi yazıda davacının yaşlılık aylığı bağlanmaya hak kazandığının bildirildiği, dolayısıyla davacının sözleşmeli personel olarak istihdamına devam edilmesinin mümkün olmadığı" ileri sürülmekte ve davacının, 5510 sayılı Kanun uyarınca yaşlılık aylığı almaya hak kazandığı anlaşılmakta ise de; 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 95. maddede yaş koşulu dışındaki diğer şartların sağlanması ve talep edilmesi halinde erken emeklilik imkanı getirildiği; bu kapsamda talepte bulunmayanların, diğer emeklilik şartlarını sağlamalarının doğrudan emekli edilmeleri sonucunu doğurmadığı, bu haktan yararlanıp yararlanmamak hususunda ilgililerin tercih haklarının bulunduğu, görevine devam etmek isteyenler yönünden re'sen emeklilik işlemleri yapılmasının söz konusu olmadığı açık olup, davalı idarenin aksi yöndeki iddiasının haklı ve hukuki dayanağı bulunmamaktadır. Dava konusu uyuşmazlık, yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri ve yapılan açıklamalar kapsamında değerlendirildiğinde; 7438 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 1. maddesi ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'na eklenen Geçici 95. madde ile tanınan erken emeklilik hakkının, isteğe bağlı istisnai bir hak olarak sonradan düzenlendiği; erken emeklilik hakkından, yaş koşulu dışındaki diğer koşullar sağlanmış olsa bile, ancak talep edilmesi halinde faydalanılabileceği açık olup, bu yönde talepte bulunmayanlar hakkında anılan kanuni düzenlemenin, ilgililerin aleyhine olacak biçimde ve re'sen emekliye ayırma şeklinde yorumlanması ve uygulanması hukuken mümkün değildir. Bu durumda; davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemiştir. KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle; 1. 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan davacının temyiz isteminin kabulüne, 2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının BOZULMASINA, 3. Kullanılmayan ...-TL YD harcının davacıya iadesine, 4.Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi...İdari Dava Dairesine gönderilmesine, kesin olarak, 25/12/2024 tarihinde, oyçokluğuyla karar verildi. (X) KARŞI OY : Davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin karar usul ve hukuka uygun olduğundan, onanması gerektiği görüşüyle, çoğunluk kararına katılmıyorum.