Danıştay Vergi Dairesi · E. 2024/5089 · K. 2024/4692

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2024/5089 E.  ,  2024/4692 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2024/5089 Karar No : 2024/4692 TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Metal Endüstri Ürünleri İmalat Pazarlama İnşaat İthalat ve İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı yapılan istinaf başvurularının sonuçlandırıldığı ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davacı tarafından yöneltilen temyiz başvurusunun kesin hüküm nedeniyle reddine dair ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:..., Temyiz No:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istemine ilişkindir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı adına, kısmen sahte fatura düzenlediği ve alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği yönünde tespitlere yer verilen vergi tekniği raporunu esas alan vergi inceleme raporu uyarınca 2017 yılının Ocak-Mart dönemi için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan söz konusu vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği, davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ... Demir İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi, Tasfiye Halinde ... Teknik Havalandırma Isıtma Soğutma Sistemleri Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin düzenlediği faturaların gerçeği yansıtmadığını gösterdiği, ... Demir İnşaat Proje Taahhüt Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi ile ... Reklam ve ... Tanıtım Hizmetleri Anonim Şirketi hakkındaki saptamaların düzenlediği faturaların sahte olduğunu ortaya koyacak mahiyette olmadığı, davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporundaki tespitlerin kısmen sahte fatura düzenlediğini göstermediği gerekçesiyle geçici vergi kaldırılmış, üç kat vergi ziyaı cezası ise azaltılmış ve bir kata indirilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının sonuçlandırıldığı karara yöneltilen temyiz istemi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, isteme konu kararın, dava konusu tutar itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Anayasa Mahkemesinin iptal karaları dikkate alındığında kararın temyiz yoluna tabi olduğunun kabulü gerektiği, öte yandan, aynı istinaf merciince verilen 27/03/2024 tarih ve E:2024/772, K:2024/832 sayılı kararında temyiz yolu açık olduğundan ortaya çelişkili bir durum çıkacağı, bu durumun hukuki belirlilik ilkesine ayrılık teşkil edeceği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü İNCELEME VE GEREKÇE: MADDİ OLAY : Davacının kısmen sahte fatura düzenlediği ve alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle adına 2017 yılının Ocak-Mart dönemi için re'sen üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin (toplam 895.860,72-TL tutarlı) kaldırılması istemiyle açılan davanın sonuçlandırıldığı .... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvuruları üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, davalı idare istinaf başvurusunun kısmen kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının, geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının komisyon gelirinden kaynaklanan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılarak yeniden hüküm kurulduğu görülmektedir İLGİLİ MEVZUAT: 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin 2. fıkrasının (c) işaretli bendinde usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması halinde kararın bozulacağı kurala bağlanmıştır. Aynı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği hüküm altına alınmıştır. Sözü edilen fıkranın, “konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar” şeklindeki (b) bendinin, Anayasa Mahkemesinin 26/07/2023 tarih ve E:2023/36, K:2023/142 sayılı kararıyla iptal edilmesi üzerine 7524 sayılı Vergi Kanunları ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 53. maddesiyle, sözü edilen bent “konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar”; bu bentten sonra gelen (c) bendi ise “konusu iki yüz yetmiş bin Türk lirasını aşıp dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşmayan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan ve istinaf kanun yolu incelemesinde kaldırma kararı üzerine yeniden karar verilen davalar “ şeklinde düzenlenmiştir. Öte yandan, 7524 sayılı Kanun’un 54. maddesiyle, 2577 sayılı Kanunun ek 1. maddesine “Parasal sınırların artırılması” başlığı eklenmiş ve madde değiştirilerek 1. fıkrasında, bu Kanunda öngörülen parasal sınırların, her yıl, bir önceki yıla ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında, takvim yılı başından geçerli olmak üzere artırılmak suretiyle uygulanacağı, 2. fıkrasında, 46. madde uyarınca temyiz yoluna başvurulabilecek kararların belirlenmesinde bölge idare mahkemesince nihai kararın verildiği tarihteki parasal sınırın esas alınacağı belirtilmiştir. HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelerden, bölge idare mahkemelerinin, konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan davalarla ilgili vergi mahkemesi kararlarına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin kararlarının ve konusu iki yüz yetmiş bin Türk lirasını aşıp dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşmayan ve istinaf kanun yolu incelemesinde vergi mahkemesi kararlarını kaldırma kararları üzerine yeniden verilen kararlarının temyize tabi olduğu, belirtilen nitelikleri taşımayan kararlarının ise temyiz istemine konu edilemeyeceği sonucuna ulaşılmaktadır. Bu durumda, dava konusunun 895.860,72 TL olduğu ve istinaf merciince kanun yolu incelemesinde, kaldırma kararı üzerine yeniden karar verildiği dikkate alındığında, sözü edilen kararın, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi gereğince temyize konu edilebileceği açık olduğundan yazılı gerekçeyle temyiz isteminin reddine dair Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerekmiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Temyiz isteminin kabulüne, 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının BOZULMASINA, 3. Dosyanın 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesi uyarınca tekemmül ettirilmek üzere ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 18/09/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.