Danıştay Kararı · E. 2024/665 · K. 2024/313

Danıştay 10. Daire Başkanlığı         2024/665 E.  ,  2024/313 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y ONUNCU DAİRE Esas No : 2024/665 Karar No : 2024/313 YETKİLİ YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ KARARI Davacı ... vekili Av. ... tarafından, Ankara ilinde bulunan Etimesgut Zırhlı Birlikler Komutanlığında er olarak zorunlu askerlik hizmetini ifa etmekte iken, sevk edildiği Bursa Uludağ Üniversitesi Hastanesince askerliğe elverişli olmadığına ilişkin olarak düzenlenen ... tarih ve ... sayılı sağlık kurulu raporuna istinaden askerliğe elverişli olmadığından bahisle terhis edilen müvekkilinin, 2,5 yaşından beri alerjik astım tanılı hasta olması, bilinen 17 farklı alerjene karşı duyarlılığı olması, immünotereapi tedavisi geçmişi olması nedenleriyle askere alınmaması gerekirken askere alındığı, bu süreçte sevk edildiği farklı hastaneler tarafından hatalı değerlendirme yapılarak askerliğe elverişli olduğu yönünde rapor düzenlendiği, askere alınmasında ve askerlik yaptığı süre boyunca askerlik şartlarından dolayı hastalığının ilerlemesinde davalı idarelerin sorumluluğunun bulunduğu iddiasıyla uğradığı ileri sürülen zararların karşılığı olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 800.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle Milli Savunma Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığına karşı açılan davada, Ankara 15. İdare Mahkemesince verilen, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Bursa İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 02/11/2023 tarih ve E:2023/1992, K:2023/1981 sayılı karar ile Bursa 4. İdare Mahkemesinin uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Ankara İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 26/12/2023 tarih ve E:2023/1680, K:2023/1728 sayılı kararı üzerine ortaya çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin dosya, 2577 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca incelenerek gereği görüşüldü: 30/06/2021 tarih ve 31527 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7329 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'na eklenen "Askerî hizmete ilişkin idari işlem ve eylemlerden doğan uyuşmazlıklara dair hükümler" başlıklı 20/C maddesinin 1. fıkrasında, "Bu madde; Millî Savunma Bakanlığı kadrolarında çalışan kamu görevlileri ile 25/6/2019 tarihli ve 7179 sayılı Askeralma Kanunu kapsamında askerlik hizmetini yerine getiren yedek subaylar ve yedek astsubaylar ile erbaş ve erleri ilgilendiren ve askerî hizmete ilişkin idari işlem ve eylemlerden doğan uyuşmazlıklar hakkında uygulanır." hükmüne yer verilmiş; 13/07/2022 tarih ve 31892 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7415 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile de anılan fıkraya, "Bu uyuşmazlıkların çözümünde ilgilinin görev yaptığı yerin idari yargı yetkisi yönünden bağlı olduğu bölge idare mahkemesinin bulunduğu yerdeki idare mahkemesi yetkilidir." hükmü eklenmiştir. Dava dosyasının incelenmesinden; Ankara ilinde bulunan Etimesgut Zırhlı Birlikler Komutanlığında er olarak askerlik yükümlülüğünü yerine getirmekteyken askerliğe elverişli olmadığı yönünde düzenlenen sağlık kurulu raporuna istinaden terhis edilen davacı tarafından, askerliğe elverişsiz olduğu hâlde askerliğe alınması ve askerliğin şartlarından dolayı mevcut rahatsızlığının ilerlemesinde davalı idarelerin sorumluluğunun bulunduğundan bahisle açılan işbu tam yargı davasının 2577 sayılı Kanun'un 20/C maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır. Buna göre, davacının işbu davanın açıldığı tarihten önce terhis edildiği görülmekte ise de, davanın açılmasından önceki son görev yerinin Ankara ilinde bulunduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın görüm ve çözümünün; davacının son görev yeri olan Ankara ilinin idarî yargı yetkisi yönünden bağlı olduğu bölge idare mahkemesinin bulunduğu yerdeki idare mahkemesi olan Ankara İdare Mahkemesinin yetkisine girdiği sonucuna varılmaktadır. Açıklanan nedenlerle, davanın görüm ve çözümünde Ankara İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna, dosyanın Ankara 15. İdare Mahkemesine gönderilmesine, kararın Bursa 4. İdare Mahkemesine ve taraflara bildirilmesine, 21/02/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.