Danıştay Dava Dairesi · E. 2024/77 · K. 2024/3335

Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2024/77 E.  ,  2024/3335 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2024/77 Karar No : 2024/3335 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı adına … Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. … KARŞI TARAF (DAVACI) : … VEKİLİ : Av. … İSTEMİN KONUSU : .. Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … ilâ … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı araçlara ait Hollanda Gümrük İdaresinden temin edilen "opsiyon ve aksesuar" faturalarında yer alan kıymetin beyan dışı bırakıldığının tespit edildiğinden bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisi ve kaynak kullanımını destekleme fonu payı ile bunlar üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine göre hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, davalı idarenin yurt dışı inceleme talebine istinaden Hollanda Gümrük İdaresince gönderilen yazıda, "opsiyon ve aksesuar"lara ilişkin 5.000 Euro ön ödemeyle birlikte toplam 119.500 Euro tutarında ödeme yapıldığının belirtildiği ve bu ödemelere ilişkin faturaların sunulduğu, söz konusu faturalarda ise yazılı bedellerin faturaların düzenlendiği 05/07/2018 tarihinden itibaren 7 gün içerisinde ödenmesi gerektiğinin belirtildiği, buna karşılık davalı idarece opsiyon ve aksesuar bedellerine ait ödemelerin beyannamelerin tescil tarihinden sonra gerçekleştirildiğine dair somut bir belge sunulamadığı dikkate alındığında, kaynak kullanımını destekleme fonu payının alınmasını gerektirecek bir durumun olmadığı anlaşıldığından, kaynak kullanımını destekleme fonu payı ve fon payının matraha ilavesi suretiyle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisi ile bunlar üzerinden hesaplanan para cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemin anılan kısımlarının iptaline karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Yurt dışı araştırması sonucu "opsiyon ve aksesuar" faturalarında yer alan kıymetin davacı tarafından beyan dışı bırakıldığı tespit edildiğinden tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır. Bu durumda, kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bölge idare mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 22/05/2023 tarih ve E:2022/81, K:2023/2613 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Temyiz isteminin reddine, 2.… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının ONANMASINA, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 13/06/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.