Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2003/2474 · K. 2003/15155

9. Hukuk Dairesi 2003/2474 E., 2003/15155 K. 9. Hukuk Dairesi 2003/2474 E., 2003/15155 K. - CEZAİ ŞART; BELİRLİ SÜRELİ İŞ AKİTLERİNDE UYGULANIR- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 161 ] - 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 340 ] - 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 341 ] - 1475 S. İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) [ Madde 13 ] "İçtihat Metni" Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Davalıya ait işyerinde şantiye şefi olarak iş sözleşmesi ile çalışan davacı, iş sözleşmesinin davalı işverence süresinden önce haksız olarak feshedilmesi nedeniyle sözleşmede öngörülen cezai şart niteliğindeki tazminatın tahsilini talep etmiştir. Mahkemece istek kabul edilmiştir. Taraflar arasındaki iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiği davacı tarafından açılan ihbar ve kıdem tazminatı davasının kesinleşmesinden anlaşılmaktadır. Söz konusu-davada iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu davacı taraf iddia etmediği gibi davalı taraf da bu yönde savunmada bulunmamıştır. Diğer taraftan hükme dayanak yapılan iş sözleşmesinin 4. maddesinde "sözleşmenin geçerliliğinin Bartın-Amasra yolunun yapım işlerinin tamamlanması süresi sonuna kadar devam eder" kuralına yer verilmiştir. Sözleşmenin geçerlilik tarihi olarak belirtilen yol yapım işinin ne zaman sona ereceği konusunda somut bir tarih bulunmamaktadır. Diğer bir anlatımla işin bitiş tarihi öngörülemez. Böyle olunca bu sözleşmenin belirli süreli iş sözleşmesi olduğundan söz edilemez. Kaldı ki, davacının ilk açtığı ihbar ve kıdem tazminatı davasında ihbar tazminatı talep edilip, hüküm altına alınmakla sözleşmenin belirsiz süreli olduğu davacı tarafından da kabul edilmiştir. Sözleşmede belirtilen cezai şart niteliğindeki tazminat ise belirli süreli sözleşme için düzenlenmiş ve sözleşmenin süresinden önce feshi halinde ödeneceği ifade edilmiştir. Şu durumda taraflar arasında belirsiz süreli iş sözleşmesi söz konusu olduğuna göre isteme konu tazminatın reddi gerekir. Yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır. Kabule göre cezai şart niteliğinde olan tazminattan Borçlar Kanunu'nun 161/son maddesi uyarınca tenkis yapılmaması da isabetsizdir. Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.9.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.