Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2003/2771 · K. 2003/15686

9. Hukuk Dairesi 2003/2771 E., 2003/15686 K. 9. Hukuk Dairesi 2003/2771 E., 2003/15686 K. - GENEL TATİL ÜCRETLERİ VE HAFTA TATİLİ ÜCRETİ - İHBAR VE KIDEM TAZMİNATI - YILLIK ÜCRETLİ İZİN; GİYDİRİLMİŞ ÜCRET ÜZERİNDEN HESAPLANAMAZ- 1475 S. İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) [ Madde 13 ] - 1475 S. İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) [ Madde 14 ] - 1475 S. İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) [ Madde 40 ] - 1475 S. İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) [ Madde 41 ] - 1475 S. İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) [ Madde 42 ] - 1475 S. İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) [ Madde 43 ] "İçtihat Metni" Taraflar arasındaki kıdem, ihbar tazminatı ile hafta tatili ile izin ücreti alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatınca istenilmesi ve davacı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-a) Basın çalışanlarıyla ilgili 5953 sayılı Kanunda ihbar ve kıdem tazminatlarının hesabında ikramiye, yol ve yemek yardımı gibi ödemelerin dikkate alınacağına dair bir kurala yer verilmemiştir. Ne var ki, anılan kanunda tazminata esas alınacak ücretin tespitinde bu tür ödemelerin dikkate alınamayacağına dair ve yine buna aykırılık halinde cezai yaptırımı öngören bir düzenleme de bulunmamaktadır. Taraflar arasında imzalanmış olan iş sözleşmesinin 5. maddesinde, "Kıdem tazminatına esas olan ücret, gazetecinin son aylık ücretine bir yıl içinde almakta olduğu ayni ve nakdi bütün ödemelerin 1/12'sinin ilavesi ile bulunan miktardır..." hükmü mevcuttur. Davacı gazeteci bakımından anılan sözleşme hükmü geçerli olup, davacının ihbar ve kıdem tazminatlarının ikramiye, yol ve yemek yardımı eklemek suretiyle hesaplanmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Somut olayın özelliği dikkate alınarak bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. b) Davalı vekilince cevap dilekçesi ekinde fesih tarihinden 15 gün öncesine ait tarihin yazılı olduğu yıllık ücretli izin kullanımına ait bildirim fonu sunulmuş ve bu belgede davacının 55 gün izin hakkının kaldığı hususunun kendi el yazısı ile belirtilmiş olduğu savunması yapılmıştır. Mahkemece sözü edilen belge üzerinde durulmaksızın 75 günlük izin alacağı hesaplatılarak hüküm altına alınmıştır. Ancak, anılan belgede imzanın davacıya ait olması ve davacı işçi tarafından kalan izin hakkının 55 gün olduğunun belirtilmiş olması halinde bu beyan davacı işçiyi bağlayacağından izin alacağının 55 gün üzerinden hesaplanması gerekir. Mahkemece söz konusu belge ile ilgili davacının diyecekleri sorularak bu konuda gerekli inceleme tamamlandıktan sonra sonuca gidilmelidir. c) Yıllık ücretli izin alacağının ikramiyenin de dahil edilmiş olduğu giydirilmiş ücretten hesaplanması da doğru değildir. 3- Taraflar arasında imzalanmış olan iş sözleşmesinin 1. maddesinde 1.9.1990 tarihli toplu iş sözleşmesi ile sağlanmış olan sosyal yardımlar ile her türlü akçeli ödemelerin gazeteciye sağlanacağı kurala bağlanmıştır, işyerinde 1.9.1990-31.8.1992 tarihleri arasında uygulanmış olan toplu iş sözleşmesinin 10. maddesinde, gazetecinin Ulusal Bayramı ve Genel Tatil günleri ile hafta tatillerinde çalışması halinde asıl ücretin dışında 2.5 yevmiye ödeneceği kurala bağlanmıştır. Davacı işçinin çalıştığı hafta tatilleri için yapılacak hesaplamada anılan sözleşme hükümlerinin uygulanması gerekir. Ayrıca belirtmek gerekir ki davalı işverence genel tatil alacakları hesabında 2.5 yevmiye esas alınmış olup, bu uygulama da, iş sözleşmesinin gönderilmesiyle toplu iş sözleşmesi hükmünün geçerli olduğunu göstermektedir: Mahkemece ek bilirkişi raporu ile hesaplanan bu alacağın indirim hususu da düşünülmek suretiyle kabulüne karar verilmelidir. Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten (BOZULMASINA), Davacı yararına takdir edilen 275.000.000 TL. duruşma avukatlık parasının davalıya, davalı yararına takdir edilen 275.000.000 TL. duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.9.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.