Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2005/13640 · K. 2005/9586

6. Ceza Dairesi 2005/13640 E., 2005/9586 K. 6. Ceza Dairesi 2005/13640 E., 2005/9586 K. - LEHE KANUN UYGULAMASI - UYARLAMA KARARI- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 149 ] - 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ] - 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 98 ] - 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 101 ] - 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 495 ] "İçtihat Metni" Yağma suçundan hükümlü Fikri hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK'nun lehe hükümlerinin uygulanması talep edilmesi üzerine evrak üzerinde yapılan inceleme sonunda; mahkûmiyetine ilişkin (İstanbul Beşinci Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 06.06.2005 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü ve savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından bozma isteyen tebliğname ile 18.10.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü: Tebliğnamedeki "hükmün zat ve mahiyetine etkili değişiklik" nedeniyle duruşma açılması gerektiğine ilişkin görüş; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.1980 gün ve 267/360, 28.02.1983 gün ve 409/81, 01.06.1987 gün 114/326 sayılı kararlarına dayanmakta olup bu kararlarda; öncelikle, dosya üzerinden karar verilebilmesi için yasada açık hüküm bulunması gerektiği, bu karar tarihleri bakımından böyle bir düzenleme bulunmadığından duruşma açılmasında zorunluluk bulunduğu belirtilmiştir. 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 98/1, 101/1 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9/1. maddelerinin açık hükmü karşısında tebliğname-deki bozma düşüncesi benimsenmemiştir. İstanbul Beşinci Ağır Ceza Mahkemesince 06.06.2005 gün ve 2003/160-2004/132 sayı ile 765 sayılı TCY'nın 495/1, 65/3, 59/2, 31. maddelerine göre, cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından lehe olan 5237 sayılı TCY.nın 149/1 -c, 39/1, 62/1, 53. maddeleri gereğince belirlenen uyarlama kararının; önceki ve sonraki Yasada suçun yasal öğelerinde değişiklik bulunmaması, her iki Yasaya göre de cezanın erteleme kapsamı dışında kalması, önceki ve sonraki Yasalara göre temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi, cezada indirim yapan hükümler yönünden de bireyselleştirmeyi gerektiren bir oran takdirinin söz konusu olmaması nedenleriyle 5275 sayılı Yasanın 98/1, 101/1 ve 5252 sayılı Yasanın 9/1. maddeleri uyarınca dosya üzerinden verilmesi doğru ve bu kararın temyiz yeteneği bulunmayıp itirazı olanaklı, itiraz üzerine İstanbul Altıncı Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12.07.2005 gün ve 242 D. İş sayılı ret kararı 5271 sayılı CMY.nın 271/4. maddesi uyarınca kesin olduğundan, dosyanın incelenmeksizin Mahkemesine iletilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (GÖNDERİLMESİNE), isteğe aykırı olarak 25.10.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.