Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2006/12604 · K. 2007/783

1. Hukuk Dairesi         2006/12604 E.  ,  2007/783 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : FATSA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 15/11/2005 Taraflar arasında görülen davada; Davacı, maliki bulunduğu .parsel sayılı taşınmaza davalıların televizyon vericisi ve baz istasyonu kurmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım istemiş, ecrimisil isteğinden ise vazgeçmiştir. Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, davalıların keşfen saptanan elatmalarının önlenmesine, televizyon vericisi ve baz istasyonunun kaldırılmasına, ecrimisil isteğinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir. Karar, davalılar  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. -KARAR- Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir. Mahkemece, kısa kararda elatmanın önlenmesine, gerekçeli kararda ise elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmiştir. Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır. İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz. Değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek, kısa kararda yalnızca el atmanın önlenmesine, gerekçeli kararda ise ayrıca yıkıma karar verilmek suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince  BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.01.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.