Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2006/13013 · K. 2007/1579

1. Hukuk Dairesi         2006/13013 E.  ,  2007/1579 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ELMALI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 27/06/2006 Taraflar arasında görülen davada; Davacı,kayden maliki olduğu ..parsel sayılı çaplı taşınmazına komşu ..parsel maliki davalıların ortak sınıra ağaç  diktiklerini ileri sürerek elatmalarının önlenmesi,yıkım ve 10.000.00 YTL. manevi  tazminata karar verilmesini,birleştirilen dosyada ise ortak sınıra dikilen ağaçların 30 yıllık gelirinin  hesaplanarak tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalılar,davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece,elatmanın önlenmesi isteğinin kısmen kabulü ile .adet ağacın sökülmesine,önceden kesilen  ağaçlar yönünden karar verilmesine yer olmadığına,manevi tazminat isteminin reddine ve birleştirilen davada ecrimisil isteminin reddine karar verilmiştir. Karar, davalı A..Esen  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimiraporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. -KARAR- Davacı tarafından davalılar aleyhine çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi,yıkım, manevi tazminat istemi ile açılan dava yine davacı tarafından aynı davalılar aleyhine açılan ecrimisil davası ile birleştirilmiş,mahkemece elatmanın önlenmesine,davanın devamı sırasında sökülen ağaçlar dışında diğer ağaçların kökünden sökülmek sureti ile kaldırılmasına,söküm masraflarının davalıdan alınmasına,diğer istemlerin reddine dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla yapılan inceleme sonunda: Davacıya ait ..parsel ile davalıya ait ..parsel bitişik olup davalının bilirkişi krokisinde gösterdiği ve raporunda açıkladığı   biçimde gerek kendi parseli içerisine gerekse davacı ile ortak olan sınırına çeşitli cinslerde ağaç diktiği anlaşılmaktadır.Mahkemece hem davalının kendi taşınmazı içerisinde bulunan,hem de ortak sınırda bulunan ağaçların köklerinden kesilmesi sureti ile el atmanın önlenmesine karar verilmiştir.İddianın belirtilen bu niteliği itibariyle değinilen çekişmenin komşuluk hukukundan kaynaklanan Medeni Kanunun .. ve takip eden maddelerine dayalı bulunduğu açıktır.                                                 Bilindiği gibi; çağdaş hukuk sistemlerindeki tanımıyla mülkiyet: geniş  haklar, buna bağlı yetkiler ile birlikte bazı ödevlerin oluşturduğu bir hukuksal kurumdur. Başka bir söyleyişle mülkiyet, tanıdığı geniş hak ve yetkilerin yanında bazı ödevlerde yükleyen bir ayni haktır. Medeni Kanunun 683. maddesinde "Bir şeye malik olan kimse hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir." hükmü getirilmek suretiyle mülkiyet hakkının kanunla kısıtlanabileceğine işaret olunmuştur. Bu doğrultuda olmak üzere, taşınmaz malikini komşusuna zarar verebilecek her türlü taşkınlıklardan kaçınmakla yükümlü kılan aynı kanunun 737. maddesi, komşuluk ilişkilerinden doğan zorunlu çıkar çatışmalarını düzenlemiş, bir arada yaşamak durumunda olan, komşu taşınmaz maliklerinin ekonomik, sosyal çıkarlarını dengede tutabilmek için onlara katlanma ve kaçınma ödevleri yüklemiştir. O halde, bir toplumda birlikte yaşama olanağı sağlayan insancıl, gerçekçi, zorunlu temel hukuk kuralına göre, hakim; somut olayın özelliğini, taşınmazların konumlarını, kullanma amaçlarını, niteliklerini, yöresel örf ve adetleri, toplumun doğal ihtiyaç ve gerçeklerini gözönünde bulundurarak, komşuların birbirlerine göstermekle yükümlü oldukları olağan katlanma ve hoşgörü sınırını aşan bir taşkınlığın bulunup bulunmadığını saptama,zararı giderici önlemlerden en uygununu bulma, kaçınılmaz müdahaleleri yapmak suretiyle özverileri denkleştirme durumundadır. Bunun içinde zararın niteliği, kapsamı ve ne surette giderileceği yönünde tarafların tüm delilleri toplandıktan, gerektiğinde yerinde keşif yapıldıktan sonra uzman bilirkişilerden bilim ve tekniğe uygun gerekçeli rapor alınması zorunludur. Somut olaya gelince ; yerinde yapılan keşif sonunda ziraatçı bilirkişi tarafından verilen ve karara dayanak yapılan 8.6.2006 tarihli raporda ağaçlar arasındaki mesafenin yeterli olmadığı ve ileride bunun sorun yaratabileceği belirtilmiş,mevcut bir zarardan bahsedilmemiştir.Türk Medeni Yasasının 740. maddesi “Bir ağacın dallarının ve köklerinin komşunun mülküne geçip zararına sebebiyet vermesi” halinde,ağaçların kesilmesinin istenebileceğini hükme bağlamıştır.Bu maddenin uygulanabilmesi için zararın oluşması şarttır.İleride oluşabilecek olası bir zararın giderilmesi istenemez. Hal böyle olunca,mahkemece uzman bilirkişi kurulu aracılığı ile yerinde keşif yapılarak bilirkişilerden, yukarıdaki ilkeler uyarınca,taraf taşınmazlarının konumu,nitelikleri, yöresel örf ve adetler,özellikle teknik tarım kurallarına göre davacının bir zararının doğup doğmadığı,zararın saptanması durumunda bu zararın ne biçimde giderilebileceği yönünde bilimsel ve gerekçeli rapor alınması,zarara neden olan ağaç dallarının ve köklerin kısmen budanarak aralanması biçimindeki önlem veya önlemlerle giderilip giderilemeyeceğinin belirlenmesi,önerilen önlemlerden olaya en uygun düşeni ve adil olanı seçilip ona hükmedilmesi gerekirken yeterli olmayan raporla gerek davalının mülkiyet alanında bulunan gerekse ortak sınırda bulunan tüm ağaçların dipten kesilmeleri sonucunu doğuracak biçimde ve komşular arasında yarar dengesi kurulmasına ilişkin ilke gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Davalının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile kararın açıklanan nedenlerden ötürü H.U.M.Y. 428. maddesine göre bozulmasına, peşin alınan harcın temyiz edene iade edilmesine 19.2.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.