Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2006/16531 · K. 2004/12852

21. Hukuk Dairesi         2006/16531 E.  ,  2004/12852 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi  :  Bursa 2.İş Mahkemesi Tarih       :  29/06/2006 Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 28.529.66 YTL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmesi ve davalılardan G.- G. Adi Ortaklığı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21/11/2006 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan G.-G. Adi Ortaklığı vekili Avukat B. O. , Y. İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat M.O.E. geldiler. Karşı taraf ile diğer davalılar adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava zararlandırıcı sigorta olayı sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararının giderilmesi  istemine ilişkindir. Mahkemece 30.03.2006 günlü hesap bilirkişi raporu esas alınarak davacılardan G. Y.bakımından maddi zararın sigorta tahsisleri peşin sermaye değeri ile karşılandığından reddine,davacı N.Y. ’un maddi tazminat talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir. Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarının işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı  ayrı  hesaplanacağı,  işçinin  yaşlılık  aylığı  alması  veya  işçinin  yaşı  ve  işçide  oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunsa dahi pasif   dönemin   zarar  hesabına dahil edilmesi gerekeceği,pasif devre kazanç kaybının hesabında asgari ücretin esas alınacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Somut olayda sigortalının 71 yaşına kadar yaşayacağı kabul edildiğine göre, hak sahiplerinin destek kaybının sigortalının doğum tarihi dikkate alınarak 11.02.2026 yerine, bakiye ömrü geçer biçimde 31.12.2026 kadar hesaplanması hatalıdır.Tazminatın hesabında, aktif devrede fazla mesainin kazanca katılması, pasif devrede ise asgari ücret yerine SSK Başkanlığı tarafından bağlanan yaşlılık aylığının dikkate alınarak hak sahiplerinin zararının fazla çıkarılması usul ve yasaya aykırı olmuştur. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması   usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalılardan Göçay-Güriş Ari Ortaklığı yararına takdir edilen 450.00 YTL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 07.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.