Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2006/17136 · K. 2007/793

21. Hukuk Dairesi         2006/17136 E.  ,  2007/793 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi      : Eyüp 1. İş Mahkemesi Tarih                : 29.06.2006 Davacı,   iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine  karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen  kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi ve davacı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. 1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere ve özellikle hasmın temsilcisinde yapılan hatanın davacı tarafından düzeltilmiş bulunmasına göre davalı M.Ş.'nun tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine. 2-Dava, iş kazası sonucu beden güç kaybına uğrayan davacının maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar  verilmiştir. Bu tür davalarda, tazminat miktarı, işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif  ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük brüt geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, 60 yaşa kadar yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşından sonrada bakiye ömrü kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yönteme başvurulmadan, her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. Kuşkusuz, açıklanan tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin  yaşlılık aylığı almaya veya işçinin yaşı ve oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar   hesabında   pasif   dönemin  hesaba  dahil  edilmesi gerekir. İş kazası sonucu malul kalan işçinin aynı işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla çaba harcayacağı asıldır. 60 yaşından sonra elde edeceği yaşlılık aylığını da diğer işçilerden daha fazla çaba harcayarak elde edeceğinden yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığı düşünülemez. Kaldı ki, sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Bu nedenlerle pasif döneminde zarar hesabına dahil edilmesi gerekir. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin davacının çalışma gücünü 2/3 oranında kaybetmediği bu nedenle çalışıp ilerde emekli olma olasılığınının yüksek olduğu gerekçesi ile bilirkişi tarafından hesaplanan gerçek zarardan pasif döneme isabet eden zararın tenzili ile bakiye zarara hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. 3- Islah dilekçesi ile maddi tazminatın artırılan bölümü üzerinden karar ve ilam harcının dörtte birinin peşin olarak alınması gerekirken davacının yatırdığı 12.20 YTL. maktu nispî harcın mahkemece  tamamlattırılmaması  da hatalı olup kamu düzenine ilişkin olan bu husus temyiz eden tarafların sıfatına bakılmaksızın resen nazara alınmalı ve karar bozulmalıdır. O halde, davacının  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle  BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 29.01.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.