Yargıtay 13. Hukuk Dairesi · E. 2006/2877 · K. 2006/6212

(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/2877 E.  ,  2006/6212 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü. K A R A R Davacı, davalı ile 1992 yılında evlenip, 11.7.2002 tarihinde kesinleşen boşanma ilamı ile boşandıklarını, 2000 yılı Mayıs ayında tatile gidiyoruz diyerek ...'dan Türkiye'ye getirip kendisini ailesinin yanına bırakan davalının çeyiz senedinde yazılı eşya ve ziynetlerini vermediğini öne sürerek, eşyaların aynen teslimini, olmadığı takdirde rayiç değeri olan 11.545.000.000 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, davacının ...'daki evi rızası ile terkettiğini, takılarını götürdüğünü, bilahare polis marifetiyle kalan eşyalarını da alıp gittiğini, bazı eşyaların çeyiz senedinde olmadığı halde var gösterildiğini bildirerek, yersiz olan davanın reddini dilemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüyle eşlaların aynen, olmadığı takdirde bedelleri toplamı olan 6.627.125.000 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-Davacı, dava dilekçesinde davalı ile ...'da ikamet ettiklerini, 2000 Mayıs ayında davalı ile birlikte tatile geldiklerini, bilahare davalının kendisini bırakarak gittiğini, ziynet eşyalarının davalıda kaldığını, iddia ederek eldeki davayı açmıştır. Genel yaşam deneylerine göre olağan olanın ziynet eşyalarının davacı kadının şahsi eşyası olup üzerinde taşıması veya kadın tarafından evde saklanmış olmasıdır. Olağan akışa aykırı olanı iddia eden kadının altın ve ziynetlerin götürülmesine engel olunduğunu veya bunların zorla elinden alındığını götürme fırsatını bulamadığını iddia ve ispat edememiştir. Ayrıca davalının ibraz ettiği 22.12.2003 tarihli belge ile davacının, görevli bayan Gertraud Koch eşliğinde önceki ikamet adresindeki müşterek konuta gelerek kendisine ait şahsi eşyaları da aldığı anlaşılmaktadır. Tarafların Türkiye'ye gelirken tatil amacıyla geldiklerini de gözönüne alındığında dava konusu ziynet eşyalarının davacı kadında kaldığının kabulü gerekir. Mahkemece ziynet eşyaları konusundaki takibin reddine karar verilmesi gerekirken, bu kalem isteğin de kabulü şeklinde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektir. SONUÇ: Birinci bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.