Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2006/3349 · K. 2006/7199

21. Hukuk Dairesi         2006/3349 E.  ,  2006/7199 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi : Tokat İş Mahkemesi Tarih : 14.02.2006 Davacı, 1.7.1982-7.3.1985 tarihleri arasında isteğe bağlı Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. Davacı, 1.7.1982-7.3.1985 tarihleri arasında isteğe bağlı Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitini istemiş, mahkeme istemin reddine karar vermiştir. Davacının 10.2.1981 tarihinde Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt  ve tescilinin yapıldığı, vergi kaydının 1.1.1978-1.7.1982 tarihleri arasında ve 7.3.1985 tarihinden itibaren başlayarak devam ettiği, oda kaydının 1.1.1978 tarihinden, sicil kaydının da 7.11.1985 tarihinden başlayarak devam edegeldiği, Kurumun davacıya 10.2.1981- 1.7.1982 tarihleri arasında ve 7.3.1985 tarihinden itibaren kesintisiz Bağ-Kur sigortalısı olarak kabul ettiği, primlerin 1981, 1982 yıllarında ve 1985 yılından itibaren ödendiği, 1983 ve 1984 yıllarında prim ödemesi bulunmamakla birlikte 31.12.1985 tarihinde yüksek miktarda ödemesinin bulunduğu, dava dilekçesine ekli 31.12.1985 tarihli makbuz örneğinde yatırılan miktarın 31.12.1985 tarihine kadar olan prim borcuna karşılık olduğunun yazılı bulunduğu, Kurumun, 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile değişik 1479 sayılı Yasanın 24.maddesi uyarınca zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi mükellefiyet kaydının bulunması gerektiğinden bahisle, vergi kaydının bulunmadığı 1.7.1982-7.3.1985 tarihleri arasında davacıyı Bağ-Kur sigortalısı olarak kabul etmediği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. 1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde  zorunlu Bağ-Kur  sigortalılığı için kanunla  kurulu  meslek kuruluşu kaydı aranırken  20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren  2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı  Yasa'nın  24. maddesi değiştirilecek  zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için  gelir vergisi  mükellefi olması şartı getirilmiş ancak  gelir vergisinden  muaf olanlar  için meslek kuruluşuna kayıtlı  olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı  Yasa ile 24. madde  değiştirilerek  zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması  yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek  zorunlu Bağ-Kur   sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak  gelir vergisinden muaf olanlar için  esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür. Davacının, 10.2.1981 tarihinde sigortalı olarak kayıt ve tescilinin yapılması, vergi kaydının bulunmadığı 1982-1985 döneminde, 1.1.1978 tarihinde başlayan ve aralıksız devam eden oda kaydının mevcut olması kendi nam ve hesabına çalışmasının kesintisinin devam etmesi, 1982-1985 tarihleri arasındaki primlerin 1985 yılında geriye yönelik olarak alınarak kurumca kullanılması ve uyuşmazlığın söz konusu olduğu dönemde de sigortalı olduğu yolunda uzun süre güvence verdikten sonra zorunlu Bağ-Kur sigortalılığını yok sayması gerek sosyal güvenlik ilkeleri gerekse M.K.'nun 2.maddesi karşısında uygun bulunmamıştır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2003/21-579-570 ve 2001/21-420-430 sayılı kararlarında "yasada yapılan değişikliklerin, değişikliklerden önceki mevzuatın öngördüğü koşullara sahip olması nedeniyle sigortalı olanların sigortalılıklarına son vermeyeceği değişikliklerin yürürlüğe girdiği tarihlerde Bağ-Kur'a ilk defa kayıt ve tescil edilecekler için yeni düzenlemelerin getirildiği, tersinin kabulünün kazanılmış hakları ortadan kaldırmak niteliğinde olduğu" belirtilmiştir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurulmaksızın yazılı gerekçelerle sonuca gidilmesi  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde,  davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.