Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2006/8799 · K. 2006/11287

1. Hukuk Dairesi         2006/8799 E.  ,  2006/11287 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ÇUBUK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 21/12/2005 Taraflar arasında görülen davada; Davacı,kayden maliki bulunduğu 880 ada 1,2 ve .parsel sayılı taşınmazları miras bırakanın kredi almasını temin etmek için bedelsiz temlik ettiğini,durumu düzelince taşınmazı iade edecek olan murisin iadeyi yapmadan öldüğünü,satışların gerçek olmadığını ileri sürüp muvazaa nedeniyle tapu kaydının davalılar adına olan ½ payının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Davalılar H. ,S. ve M.davayı kabul ettiklerini savunmuşlardır. Diğer davalılar,iddiaların doğru olmadığını,iki parça taşınmazı miras bırakanın 3.kişiden satın aldığını,.parsel sayılı taşınmazın davacı ile bir ilgisi olmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece,çekişme konusu taşınmazların temlikinin muvazaalı olduğu iddiasının yazılı delille ispat edilemediği,bir kısım davalıların davayı kabul ettikleri gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar,davacı ve bir kısım davalılar tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla,tetkik hakimi E.K.raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Duruşma isteği tebligat gideri karşılanmadığından reddedildi. Gereği görüşülüp, düşünüldü. KARAR- Dava,tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece,davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dosya içeriğinden,toplanan delillerden;davacının . parsel sayılı taşınmazın 605/1210 payını 27.04.1995 tarihli akitle miras bırakan B..’. parsel sayılı taşınmazın 238/466 payın önce 03.03.1994 tarihli akitle Z.S.a,onun da 15.07.1997 tarihli akitle miras bırakana satış yoluyla temlik ettiği;miras bırakanın .parsel sayılı taşınmazın 463/695 payını 01.02.1994 tarihli akitle E.Y.a,onun da 18.03.1996 tarihli akitle aynı payı miras bırakana,aynı taşınmazın 232/695 payını ise maliye hazinesinin 20.09.1994 tarihli akitle miras bırakana satış yoluyla temlik ettiği anlaşılmaktadır. Davacı,çekişmeli .ve .parsel sayılı taşınmazlardaki paylarını ortak miras bırakanın darda kalmasından onun isteği ile iade edilmek üzere temlik ettiğini;parsel sayılı taşınmazın ise bedeli ödenmek suretiyle miras bırakan adına satın alındığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davada ileri sürülen bu olgulara göre isteğin davacının kendi muvazaalı işlemine dayalı olduğu sonucuna varılmaktadır. Böyle bir iddianın ise,05.02.1947 tarih,20/6 sayılı içtihadı birleştirme kararında öngörüldüğü anlamda belge ile ispatı olanaklıdır. Ne var ki, davacı işleme ilişkin böyle bir belge ibraz etmiş değildir. Bu durumda,davacının davasının kısmen reddedilmiş olması kural olarak doğrudur. Davacının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine. Davalılar S.,M.a ve H. ayrı ayrı 07.07.2004,23.09.2004 ve 03.11.2004 usulüne uygun tasdik edilmiş dilekçe ve beyanları ile davayı kabul ettiklerini bildirmişlerdir. Geçerli iradelerine uygun olan bu kabul beyanına değer verileceğinde kuşku yoktur. Nitekim mahkemece de bu olgu benimsenmiştir. Ancak;davacının yukarıda açıklandığı şekilde çekişmeli taşınmazlarda temlike konu edilen payları dava konusu ettiği,davalıların kabulünün de bu paylara yönelik bulunduğu dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken, davalıların miras bırakandan gelen paylarının da kabul kapsamına alınmış olması doğru değildir. Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,16.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.