Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2006/9461 · K. 2006/9710

(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/9461 E.  ,  2006/9710 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, Borçlar kanunun 53.maddesi gereğince hukuk hakiminin kusur oranının dağılımında ceza hukukunun sorumluluğa dair hükümleri ile bağlı olmadığı gibi ,kusurun takdiri ve zarar miktarının belirlenmesi konusunda da ceza mahkemesi kararı bağlı bulunmamasına, hükme esas alınan hesap raporunda kazalının kusur oranının yanlış hesaplanarak fazla indirim yapılması hatalı olduğu gibi, sigortalıya bağlanan gelirin hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre SSK Başkanlığı tarafından hesaplanacak peşin sermaye değerlerinin getirilerek tazminattan indirilmemesi hatalı ise de, kazalının kusursuz olduğu kabul edilse bile 25.7.2005 tarihindeki ödeme dönemine kadar geçerli peşin sermaye değeri davacının zararını karşıladığından ,bu yanlışlıkların sonuca etkisini olmadığının anlaşılmasına göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, davacı işçinin iş kazası sonucu beden güç kaybına uğraması sebebiyle maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, davacının duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, 26.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına, talebin ılımlı olmasına göre 9.000,00-YTL manevi tazminat yerine 7.000,00-YTL manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine “1-Davacının maddi zararı SSK Başkanlığı tarafından bağlanan gelirlerle karşılanmış olduğundan maddi tazminat talebinin reddine, maddi tazminatın reddinin, katsayı değişiklikleri sonucu sigorta tahsisleri peşin sermaye değerindeki artışlardan kaynaklanmasına ve davacının dava açılırken bu hususu bilebilmesinin mümkün bulunmamasına göre, maddi tazminatın reddi nedeniyle davalılar yararına vekalet ücreti verilmesine yer olmadığına, 2- Takdiren 9.000,00--YTL manevi tazminatın 16.10.1999 olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, 3-Alınması gereken 486,00-YTL ilam harcından peşin alınan 405,00-YTL harcın mahsubu ile 81,00-YTL bakiye harcın davalılardan tahsiline, 4-Davacı tarafından peşin olarak yatırılan 405,00- YTL harcın davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, 5-Ret edilen ve kabul edilen miktarlar nazara alınarak, takdiren, davacı tarafından yapılan 200,00-YTL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına, 6-Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre,vekil ile temsil edilen davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden 1.020 YTL avukatlık ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının ilgililere yükletilmesine, 10.10.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.