Yargıtay 20. Hukuk Dairesi · E. 2007/674 · K. 2007/1600

20. Hukuk Dairesi 2007/674 E., 2007/1600 K. 20. Hukuk Dairesi 2007/674 E., 2007/1600 K.- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 7 ] - 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 9 ] "İçtihat Metni" Taraflar arasındaki orman tahdidine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: Çekişmeli Düğerek Köyü 232 parsel sayılı 25200 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, yörede 1957 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında tarla niteliği ile Vesile ve arkadaşları adlarına tespit görmüş olup, tapuda halen aynı nitelikte Vesile ve arkadaşları adlarına kayıtlıdır. Davacılar, tapu malikinin mirasçıları olup, 232 parsel sayılı taşınmazın yörede yapılan orman kadastrosu sırasında özel orman olarak sınırlandırıldığı; oysa, Muğla dışında olmaları nedeniyle kullanmamaları sonucunda öncesi tarla olan taşınmaz üzerinde orman bitki örtüsünün oluştuğunu, taşınmazın 3 hektardan az olduğunu, bu nedenle, orman sayılamayacağını, orman sınırlandırmasının iptalini talep etmişlerdir. Mahkemece davanın kabulüne ve 232 nolu parsele ilişkin özel orman sınırlandırılmasının iptaline ve tarla cinsi ile orman sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm davalı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir. Yörede 1995 yılında orman kadastrosu yapılmış ve 02.02.1996 tarihinde ilan edilmiş olup, çekişmeli taşınmazın komşu 235 ve 236 nolu parsellerle birlikte PVII. nolu özel orman poligonu içinde özel orman olarak sınırlandırılmıştır. Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava tapuya dayalı olarak 10 yıllık süre içinde açılan orman tahdidine itiraz davası niteliğindedir. Çekişmeli 232 sayılı parsel de içinde olmak üzere 778 ila 789 orman sınır noktalarıyla birbirine bitişik olan 235, 232 ve 224 sayılı parsellerin birlikte Düğerek VII Nolu Özel Ormanı ismiyle sınırlandırıldığı, 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince; "Devlet Ormanlarıyla, özel ormanların orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların, ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbitinin orman kadastro komisyonlarınca yapılacağı" 02 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan ve somut olayda uygulanan Orman Kadastrosu ve 2/B Madde Uygulaması Hakkındaki Yönetmeliğin, Vasıf Tayinine Esas Olacak Tanımlar başlıklı 20. maddesi hükmüne göre tapulu arazi üzerinde bulunan, birbirinin devamı niteliğinde ve gerçek bir bütünlük oluşturan, yüzölçümü bir bütün olarak üç hektarı geçen ağaç ve ağaççık topluluklarının bulunduğu yerlerin özel orman sayılacağı, çekişmeli parselle birlikte Düğerek VII nolu Özel Ormanı olarak sınırlandırılan taşınmazların, sözü edilen yönetmelikte tanımı yapılan birbirinin devamı niteliğinde ve gerçek bir bütünlük oluşturması, bu bütünün yüzölçümünün üç hektardan çok fazla olması ve eylemli olarak 5-30 yaşlarında Kızılçam ağaçlarıyla kapalı bulunması nedeniyle özel orman olarak sınırlandırılması işleminin yönetmeliğe uygun olduğu göz önünde bulundurularak gerçek kişilerin özel orman kadastrosuna itiraz davasının reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcını yatırana iadesine 13/02/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.