Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2019/5950 · K. 2025/2664

10. Ceza Dairesi         2019/5950 E.  ,  2025/2664 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : 1. Uyuşturucu madde ticareti yapma TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1. Sanık hakkında verilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında yasal dayanak olan hükmedilen cezanın "5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi" uyarınca adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece "5237 sayılı TCK'nın 52. maddeye" göre çevrilmesi, 2. Hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında yasal dayanak olan hükmedilen cezanın "5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi" uyarınca adli para cezasına çevrilmesi yerine, "5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddeye" göre çevrilmesi, 3. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği" ihtarı belirtilmeyerek 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması, 4. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "02.09.2014" yerine "03.09.2014" olarak gösterilmesi, 5. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması açısından, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 7242 sayılı Kanun kapsamında yapılan değişiklikler göz önüne alınarak, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; 1. Hüküm fıkrasının 1. Bendinin 4 nolu adli para cezasına ilişkin bölümünden "TCK'nın 52. maddesi" ibaresinin çıkarılarak, yerine "TCK'nın 52/2. maddesi" ibaresinin eklenmesi, 2. Hüküm fıkrasının 1. Bendinin 5 nolu adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümünden "5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi" ibaresinin çıkarılarak, yerine "5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi" ibaresinin eklenmesi, 3. Hüküm fıkrasının sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmına "...geriye kalan cezanın tamamının bir sefer de tahsiline" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenmesi, 4. Gerekçeli karar başlığında “suç tarihi” kısmından "03.09.2014" ibaresinin çıkartılıp yerine "02.09.2014" ibaresinin eklenmesi, 5. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan duruma göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına,” ibarelerinin yazılması, Suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.