İçtihatYargıtay12. Ceza Dairesi19.12.2024

Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2021/1188 · K. 2024/7820

12. Ceza Dairesi 2021/1188 E. , 2024/7820 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; sanık ... müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık ... müdafinin sanık ... hakkındaki ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; Taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasında sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, sanık ...'in hakkında ise mahkumiyetine karar verildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında sanık ...'in katılan sıfatı olmadığı, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık ... hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık ... müdafinin sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 22/6 ve CMK'nın 223/4-b maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, sanık ... hakkında ise 85/2,62,53/6.maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ret ve onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz istemi; sanık ...’ın tam kusurlu olduğuna,eksik inceleme yapıldığına,sanık ... hakkında seçenek yaptırımlara hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 15:00 sıralarında sanık ... sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı minibüsü ile Ünye istikametinden Fatsa istikametine bölünmüş yolun sol şeridinde seyir halinde iken kaza mahallindeki ışık kontrollü kavşağa giriş yaptığı esnada minibüsün sağ ön kısımlarıyla seyir istikametine göre yolun sağından kavşağa giriş yapan sanık ... sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı otomobilin sol yan kısmına çarpması,çarpmanın etkisiyle savrulan ... plaka sayılı otomobilin kavşağın sağında park halinde bulunan kamyonun arka kısmına çarpması neticesi sanık ...’ın aracındaki annesi ve kızkardeşinin öldüğü olayda; Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre sanık ... sevk ve idaresindeki minibüsü ile kavşak mahalline yaklaştığı esnada yolun sağında kavşağa giriş için bekleyen araçların varlığını dikkate alarak seyrini kontrollü sürdürmesi gerekirken sürdürmediği,kavşağa müteyakkız hızda girmediği kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile tali kusurlu olduğu, sanık ... sevk ve idaresindeki otomobili ile kavşağa giriş yapmadan önce bölünmüş yolda seyreden minibüsün hız ve mesafesini dikkate alarak minibüsün geçmesini bekledikten sonra kavşağa kontrollü şekilde girmesi gerekirken girmediği,minibüsün seyir şeridini kapattığı,ilk geçiş hakkını minibüs sürücüsüne vermediği olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli kusurlu olduğu tespit ve kabul edilerek sanık ... hakkında annesi ve kızkardeşinin ölümü nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına, sanık ... hakkında ise TCK'nın 85/2. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz talebi yönünden; Taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasında sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, sanık ...'in hakkında ise mahkumiyetine karar verildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında sanık ...'in katılan sıfatı olmadığı, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık ... hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz talebi yönünden; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.