Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/17207 · K. 2024/9075

9. Ceza Dairesi         2021/17207 E.  ,  2024/9075 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/732 E. 2016/202 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesince, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. GEREKÇE Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen kayıtlardan Mahkemece kısa kararın açıklandığı oturumda sanığın başka suçtan dolayı cezaevinde hükümlü olduğunun belirlenip, duruşmadan bağışık tutulmasına dair karar da verilmediğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'un 196. maddesi uyarınca duruşmadan bağışık tutulma talebi bulunmayan sanığın Mahkemede hazır edilmesi veya SEGBİS aracılığıyla savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden yokluğunda yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur. Kabul ve uygulamaya göre de; Dosyanın ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamında temin edilen sanığın adli sicil kaydı ile iddianame ve mahkeme kararı suretlerinin incelenmesinden, yargılamaya konu aynı çocuğun cinsel istismarı eylemi nedeniyle, sanık hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca 02.11.2015 tarihli ve 2015/72589 Soruşturma numaralı iddianame ile açılan dava neticesinde, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2015 tarihli ve 2015/440 Esas, 2015/457 Karar sayılı ilamı ile kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinden geçerek 30.03.2020 günü kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, mükerrer cezalandırılmanın önlenebilmesi için ilgili dosyanın celp edilerek incelenip, temyiz incelemesine konu iş bu davanın mükerrer olup olmadığının tespiti ile mükerrer olduğunun anlaşılması halinde mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi, kesinleşmiş hükmün zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması halinde ise Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.03.2016 tarih, 2014/847 Esas ve 2016/128 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi gerektiği dikkate alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2024 tarihinde karar verildi.