Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/18241 · K. 2024/9517

9. Ceza Dairesi         2021/18241 E.  ,  2024/9517 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/42 E., 2014/296 K. SUÇ : Cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi. İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün sanık tarafından eski hale getirme talebini de içeren dilekçeyle temyiz edildiği, eski hale getirme talebini değerlendirme yetkisinin Yargıtay ilgili Dairesinde olduğu, sanığa 16.05.2014 tarihli ve 2014/42 Esas, 2014/296 Karar sayılı gerekçeli kararın tebliğ edilmesi gerekirken daha önce verilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik 19.12.2013 tarihli ve 2023/12 Esas, 2013/63 Karar sayılı gerekçeli kararın tebliğ edildiği, bu hali ile temyiz hakkının sanığın elinden alınarak kararın kesinleştirildiği anlaşıldığından söz konusu tebligatın usulüne uygun şekilde yapılmaması nedeniyle eski hale getirme talebinin kabulüyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310. maddesi gereği temyiz isteğinin bu nedenle süresinde olduğu ve 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz İsteği Özetle katılana yanlışlıkla çarptığına, cinsel taciz kastının bulunmadığına ve beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Oluşa uygun kabule göre sanığın olay günü otobüsten inip valizi almak için bekleyen katılanın kalçasına dokunması şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı zamanaşımı süresi yönünden lehe sayılıp, 6545 sayılı Kanun değişikliğinden sonraki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1-2.cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturup, öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.05.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.