Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/18254 · K. 2024/8795

9. Ceza Dairesi         2021/18254 E.  ,  2024/8795 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/386 E., 2016/121 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesince, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Dosya içeriğine göre, Cumhuriyet Savcısının 26.04.2016 tarihli celsede esas hakkında mütaalaada bulunması üzerine sanık müdafii tarafından beyanda bulunmak üzere süre istendiği ve Mahkemece sanık müdafiine istediği süre verildiği, 17.05.2016 tarihli celsede sunulan mazeretin kabul edildiği halde duruşma günü usulüne uygun şekilde kendisine tebliğ edilmeden, 24.05.2016 tarihli celsede sunulan mazeret talebinin de reddedilmesi nedeniyle esas hakkındaki son savunması tespit edilmeksizin, yokluğunda mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, 2. Mahkemece verilen kararın gerekçesinde "hususları bütün olarak değerlendirilmediğinde sanığın aşamalardaki istikrarlı beyanı esas alınmak suretiyle sanığın atılı suçu işlediği" şeklinde belirtilmesine rağmen kısa hükümle gerekçeli kararda mahkumiyetine hükmedilmesi suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye yol açılması, 3. Sanık hakkında Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla yapılan sorgulamada, Giresun 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli ve 2015/953 Esas, 2016/233 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında aldırılan heyet raporunda "organik mental bozukluk" rahatsızlığının tespit edildiği ve sanığın Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesine göre kısıtlanmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, İlk Derece Mahkemesince sanığın tüm raporları, tedavi evrakı ve dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu gözlem ihtisas dairesine sevk edilerek gözlem altına alınmasından sonra 4. ihtisas kurulunda muayenesi yapılarak suç tarihi itibarıyla herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, şayet varsa bu nedenle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususlarında rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, 4. İlk Derece Mahkemesinde gerçekleştirilen yargılama sırasında On Dokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi'nden alınan 14.10.2014 tarihli raporda, mağdurede travma sonrası stres bozukluğu tespit edilerek ruh sağlığının bozulduğunun tespit edildiği halde Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu'ndan alınan 13.07.2015 tarihli raporda ise mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının etkilendiği ancak ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olmadığının tespit edilmesi karşısında, mevcut raporlar arasında çelişki olduğu gözetilerek mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 1. Üst Kuruluna sevk edilip, raporlar arasındaki çelişki giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi, 5. Dosya kapsamında temin edilen Giresun Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün tek adlî tıp uzmanı tarafından düzenlenen 06.05.2014 tarihli rapor ile Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin heyet tarafından düzenlenen 03.03.2015 tarihli raporunda, katılan mağdurenin beden ve ruh bakımdan kendisini savunamayacağı bildirilmiş olmasına karşın, katılan mağdurenin İstanbul Adlî Tıp Kurumu 6. Adlî Tıp İhtisas Kuruluna sevk edilip, muayenesinin yaptırılarak kendisine karşı işlenen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği, beden veya ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olup olmadığı, durumunun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayan üçüncü kişilerce anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında ayrıntılı heyet raporu alınarak toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.