Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2021/18319 · K. 2025/1137

2. Ceza Dairesi         2021/18319 E.  ,  2025/1137 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/2314 E. 2017/2329 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama I. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelemesinde; İlk derece mahkemesince hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 5271 sayılı Kanun'un 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkumiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adiye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE II. Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz nedenlerinin incelemesinde ise; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenlerinin “mahkumiyete yeter delil bulunduğuna, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ” ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Akçaabat 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.09.2017 tarihli kararında da ifade edildiği gibi sanığın suç zaman aralığında Akçaabat ilçesinde bulunduğu konusunda plaka kaydından yapılan tespit, HTS incelemesi ve sanığın da balık avlamak için ilçede bulunduğu yönündeki açıklamasına ek olarak suça konu evde, zeminde bulunan ayakkabı izi ile usulüne uygun arama kararına istinaden sanığın evinden elde edilen puma marka ayakkabılarının tabanındaki izlerin jandarma kriminal biriminin incelemesi sonucu "olay yerinden elde edilen ayakkabı izi ile sanık ...'nin ayakkabı izinin üretim özellikleri bakımından benzer olduğunun" şeklinde tespit edilmiş olması karşısında; diğer delillere ilave olarak evinden elde edilen incelemeye konu olan ayakkabılar ayağında olacak şekilde ev zemininde iz bırakarak atılı suçu işlediği, bu nedenle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgı ile sanık hakkında beraat kararı verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.