Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2021/18602 · K. 2024/7638

8. Ceza Dairesi         2021/18602 E.  ,  2024/7638 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1010 Esas, 2021/40 Karar SUÇ : Suçu ve suçluyu övme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKİ SÜREÇ 1. Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 06.03.2019 tarihli iddianamesiyle; sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 215 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve hak yoksunluklarının uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Gebze 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2020 tarihli kararıyla; sanığın, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 3. Gebze 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2020 tarihli kararı Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmiştir. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.01.2021 tarihli ve 2020/1010 Esas, 2021/40 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Dava konusu olay; sanığın, Facebook isimli sosyal medya hesabından "\*\*\*'a özgürlük için 10 milyon imza-Siyasi Haber" başlıklı ve "... için \*\*\*'a özgürlük Platformu Sözcüsü Avukat ... \*\*\*'a özgürlük talebini Meclis'e taşıyacaklarını ve yasal düzenleme isteyeceklerini..." içerikli paylaşımı, "Başkanım sana 10 değil 100 milyon imza bile azdir" şeklinde yorum yaparak paylaşmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. İlk derece mahkemesince; sanığın eylemi neticesinde kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlike oluşmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.01.2021 tarihli ve 2020/1010 Esas, 2021/40 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 5237 sayılı Kanun'un 215 inci maddesinin birinci fıkrası " İşlenmiş olan bir suçu veya işlemiş olduğu suçtan dolayı bir kişiyi alenen öven kimse, bu nedenle kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması hâlinde, iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklindedir. Suçun oluşabilmesi için failin eylemi nedeniyle kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması gerekmektedir. Somut olayda, sanığın dosya içerisinde yer alan Facebook paylaşımlarının incelenmesinde; yaptığı paylaşımların, muhatap kitle üzerindeki etkisi ve norm ile korunan değerler üzerinde yakın ve açık bir tehlike riski nazara alındığında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9-69-99 sayılı ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.06.2002 tarihli ve 5079-6668 sayılı kararlarında içtihat olunduğu üzere; sanığın paylaşımlarının kamu düzeni açısından yakın ve açık bir tehlike arz etmediği anlaşıldığından unsurları yönünden oluşmayan atılı suçtan beraat kararına hükmedilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.01.2021 tarihli ve 2020/1010 Esas, 2021/40 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gebze 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde karar verildi.